Kewangan

Forever 21, Syarikat Gergasi Pakaian Dari Amerika Syarikat Yang Jatuh Bankrap

Perniagaan tidak menjanjikan pulangan yang lumayan kepada pengasasnya. Jatuh bangun sesebuah perniagaan itu adalah seiring dengan cara pengurusan sesebuah syarikat. Kini sebuah lagi syarikat pakaian yang berasal dari Amerika Amerika Syarikat sedang mengalami masalah dan terpaksa diisytihar bankrap.

Pemiliknya telah mengalami kerugian sebanyak $4.3 bilion kerana perniagaan yang dilakukannya mengalami kemerosotan yang sangat teruk. Selain daripada itu, persaingan yang sengit juga memainkan peranan dalam kejatuhan perniagaan.

Pasangan imigran yang berjaya buktikan bahawa American Dream boleh dikecapi jika kita berusaha bersungguh-sungguh

Syarikat yang dimaksudkan adalah sebuah syarikat pakaian yang terkenal di Amerika Syarikat yang bernama Forever 21. Syarikat ini merupakan syarikat gergasi pada era tahun 1990-an kerana dapat memonopoli semua jenis pakaian terutamanya para remaja yang suka berfesyen dengan kos yang murah.

Syarikat ini diasaskan oleh pasangan suami isteri warga Korea Selatan yang telah berhijrah ke Amerika Syarikat pada tahun 1981. Pasangan ini merupakan contoh terbaik apa yang dikatakan sebagai American Dream itu sebagai realiti. American Dream bermaksud sesiapa sahaja tidak kira di mana beliau dilahirkan tetapi apabila diri menjejakkan kaki ke Amerika Syarikat, beliau boleh mencapai kekayaan di bumi bertuah itu.

Do Won Chang dilahirkan di Korea Selatan daripada ibu bapa yang berasal daripada Korea Utara. Beliau dilahirkan dalam keluarga yang sangat susah dan hanya mendapat pendidikan di peringkat sekolah rendah sahaja.

Ketika di Korea Selatan, beliau bekerja sebagai seorang pemborong kopi ke kedai-kedai makan di kawasan Seoul secara kecil-kecilan. Pada usia 25 tahun, beliau telah berhijrah ke Amerika Syarikat untuk mencari rezeki di sana.

Setibanya di California, beliau hanya datang sehelai sepinggan dengan tidak pandai berbahasa Inggeris dan tidak mengenali sesiapa di sana, kerana dia di sana sebagai seorang imigran yang ingin mencari kehidupan yang baru.

Setelah tiba di Amerika Syarikat, beliau melakukan 3 kerja dalam satu hari; iaitu sebagai pembantu di kedai makan, bekerja sebagai pencuci dan juga di stesen minyak sebagai pump attendant. Setiap hari beliau bekerja sebanyak 19 jam.

Ketika bekerja sebagai pump attendant, beliau yang begitu kagum dengan pelanggan yang membawa kereta mewah datang mengisi minyak di tempat beliau bekerja. Beliau tanpa segan silu bertanya kepada mereka apakah pekerjaan mereka sehingga boleh memiliki kenderaan seperti itu.

Mereka rata-rata menjawab kejayaan mereka adalah kerana mempunyai gedung pakaian. Sejak peristiwa itu, beliau berazam untuk membuka gedung pakaiannya sendiri.

Gedung beli belah yang pertama dibuka oleh pasangan Korea ini yang berukuran 900 kaki persegi

Setelah 3 tahun bekerja, beliau dan isteri berjaya menyimpan sebanyak $11 ribu. Pada masa itu, beliau berjaya membeli sebuah kedai yang berukuran 900 meter persegi. Tuan kedai tersebut telah menjual kedai itu kerana tidak berjaya mendapat jualan yang diharapkan setelah 3 tahun membuka kedai tersebut. Tuan kedai itu telah berputus asa dan terus menjual kedai itu kepadanya.

Do Won Chang mengambil kedai tersebut dan berhasrat untuk mengembangkan kedai itu, walaupun tahu keadaan kedai itu tidak strategik. Beliau mengambil kelemahan itu sebagai pembakar semangat untuk memberi keutamaan dan fokus kepada pelanggan mereka yang datang ke kedai tersebut.

Pada tahun pertama perniagaan, mereka telah memperolehi jualan sebanyak $700,000 dan mereka telah menjadi kaya-raya dengan hanya membuka gedung perniagaan pakaian.

Sejak daripada itu, beliau tidak lagi menoleh ke belakang dan terus pandang ke depan untuk berjaya dalam kehidupanya. Pada permulaan perniagaan, beliau hanya memfokuskan pelanggan kepada golongan keturunan Korea Amerika untuk datang ke kedai mereka.

Pelbagai barangan dan pakaian yang berkaitan dengan Korea dipamerkan di dalam kedai, tetapi sedar bahawa untuk lebih berjaya, kena ikut trend fesyen terkini yang digemari oleh masyarakat sekeliling mereka.

Selepas beberapa tahun kemudian, mereka telah menukar nama Fashion 21 kepada Forever 21. Beliau juga telah berkerjasama dengan pengilang kawasan setempat untuk membuat baju mereka dengan harga yang sangat murah sedangkan gedung pakaian lain menumpukan pengilang dari luar kawasan.

Do Won Chang mengambil kesempatan itu untuk bekerjasama dengan pengilang tempatan bagi mendapat stok dan design terbaru pakaian mereka sebelum pesaing  mereka dapat memenuhi permintaan yang tinggi terhadap pakaian tersebut. Beliau telah berjaya membuka cawangan baru setiap 6 bulan sekali.

Selepas mendapat kejayaan yang begitu besar pada dekad 1980-an, beliau mengambil keputusan untuk membuka gedung pakaiannya di pusat membeli belah yang popular, dan telah membuka gedung pakaianya yang pertama pada tahun 1989.

Ketika itu beliau mempunyai 11 gedung pakaian yang berukuran lebih kurang 5,000 kaki persegi. Semua pusat gedung beli belah yang dimilikinya berada di California sehinggalah pada tahun 1995, mereka membuka di luar California iaitu di Miami.

Do Won Chang meluaskan lagi empayar perniagaan dengan membuka cawangan yang pertama di luar negara iaitu di Kanada pada tahun 2001. Pada tahun ini juga, beliau telah memperkenalkan satu jenama iaitu Forever XXI yang memfokuskan kepada golongan yang mahukan pakain ekslusif. Gedung pakaian untuk jenama ini sangatlah besar iaitu berukuran lebih kurang 24,000 kaki persegi sehingga 36,000 kaki persegi.

Pada tahun 2003, syarikat telah melancarkan laman web sendiri untuk memudahkan pengguna dan pelanggan mereka mencari barang-barangan kesukaan mereka sebelum masuk ke gudang untuk membuat pembelian. Pada tahun 2006, mereka telah memperkenalkan pakaian koleksi untuk lelaki termasuk jeans dan denim.

Pada tahun 2010, mereka semakin maju dan kini memiliki  550 buah gedung di seluruh dunia dan pasangan ini telah diisytiharkan sebagai bilionaire pada kedudukan nombor 79 daripada 400 orang yang paling kaya di Amerika Syarikat.

Kemuncak kejayaan yang dimiliki oleh syarikat ini adalah pada tahun 2015, di mana syarikat ini telah berjaya mendapat jualan sebanyak $4.4 bilion daripada 600 gedung jualan mereka dan kekayaan yang dimiliki oleh pasangan ini adalah sebanyak $5.9 bilion.

Namun, syarikat ini telah mengalami penurunan jualan akibat persaingan dengan pasaran online. Walaupun Forever 21 mempunyai laman web mereka sendiri, mereka tidak mengambil berat tentang ancaman yang diberi oleh pesaing mereka melalui pasaran online terutama butik daripada Amazon, Fashion Nova, Asos, Missguided and Lulus.

Selain itu juga, faktor yang menyebabkan jualan di gedung Forever 21 tidak begitu memberangsangkan adalah disebabkan strategi yang dilakukan oleh pesaing rapat mereka iaitu H&M yang jauh lebih mesra pengguna berbanding dengan Forever 21.

Tote bag sebelah kiri merupakan keluaran syarikat H&M manakala sebelah kanan merupakan syarikat Forever 21. H&M mendakwa syarikat Forever 21 menciplak idea tentang bag ini

Kemudiannya, mereka telah diselubungi dengan pelbagai kes makhamah daripada pelbagai pihak terutamanya dari syarikat pesaing mereka daripada segi rekabentuk pakaian. Syarikat Forever 21 dipercayai telah meniru syarikat lain sehingga menjadi satu kes mahkamah.

Pesaing rapat mereka iaitu H&M telah mendakwa Forever 21 meniru reka bentuk beg sebelum mereka mengeluarkan beg tersebut yang sama seperti H&M.

Menafikan bahawa syarikat ini sedang mengalami pelbagai musibah dan bankrap, mereka tidak mendedahkan angka jualan untuk syarikat tersebut pada tahun 2018. Ramai yang percaya dengan pengurangan bilangan stok di gedung pakaian mereka dan penutupan gedung di luar negara, ianya sebagai langkah untuk mengatasi masalah kewangan.

Namun, baru-baru ini Forever 21 terpaksa mengisytiharkan diri mereka bankrap dan pasangan suami isteri ini telah hilang gelaran bilionaire kerana harta keseluruhan yang dimiliki oleh keluarga ini hanyalah berjumlah $800 juta sahaja.

Inilah nasib perniagaan jika kita tidak berubah mengikut kehendak pasaran dan mengikuti trend, tidak mustahil perniagaan yang besar pun boleh gulung tikar.

Sumber Rujukan:

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Akhirnya Ada Parti Politik Berani Tunjuk Ke Mana Duit Kempen Mereka Pergi

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Penafian: Artikel ini bertujuan membincangkan kepentingan ketelusan dan pendedahan kewangan dalam politik dari perspektif kewangan dan tadbir urus. Ia bukan bertujuan menyokong atau menolak mana-mana parti politik, calon atau individu. Sebarang angka, fakta dan maklumat berkaitan perbelanjaan kempen adalah berdasarkan sumber yang dinyatakan dan hendaklah dirujuk kepada sumber asal untuk konteks penuh.