Kewangan

Forever 21, Syarikat Gergasi Pakaian Dari Amerika Syarikat Yang Jatuh Bankrap

Perniagaan tidak menjanjikan pulangan yang lumayan kepada pengasasnya. Jatuh bangun sesebuah perniagaan itu adalah seiring dengan cara pengurusan sesebuah syarikat. Kini sebuah lagi syarikat pakaian yang berasal dari Amerika Amerika Syarikat sedang mengalami masalah dan terpaksa diisytihar bankrap.

Pemiliknya telah mengalami kerugian sebanyak $4.3 bilion kerana perniagaan yang dilakukannya mengalami kemerosotan yang sangat teruk. Selain daripada itu, persaingan yang sengit juga memainkan peranan dalam kejatuhan perniagaan.

Pasangan imigran yang berjaya buktikan bahawa American Dream boleh dikecapi jika kita berusaha bersungguh-sungguh

Syarikat yang dimaksudkan adalah sebuah syarikat pakaian yang terkenal di Amerika Syarikat yang bernama Forever 21. Syarikat ini merupakan syarikat gergasi pada era tahun 1990-an kerana dapat memonopoli semua jenis pakaian terutamanya para remaja yang suka berfesyen dengan kos yang murah.

Syarikat ini diasaskan oleh pasangan suami isteri warga Korea Selatan yang telah berhijrah ke Amerika Syarikat pada tahun 1981. Pasangan ini merupakan contoh terbaik apa yang dikatakan sebagai American Dream itu sebagai realiti. American Dream bermaksud sesiapa sahaja tidak kira di mana beliau dilahirkan tetapi apabila diri menjejakkan kaki ke Amerika Syarikat, beliau boleh mencapai kekayaan di bumi bertuah itu.

Do Won Chang dilahirkan di Korea Selatan daripada ibu bapa yang berasal daripada Korea Utara. Beliau dilahirkan dalam keluarga yang sangat susah dan hanya mendapat pendidikan di peringkat sekolah rendah sahaja.

Ketika di Korea Selatan, beliau bekerja sebagai seorang pemborong kopi ke kedai-kedai makan di kawasan Seoul secara kecil-kecilan. Pada usia 25 tahun, beliau telah berhijrah ke Amerika Syarikat untuk mencari rezeki di sana.

Setibanya di California, beliau hanya datang sehelai sepinggan dengan tidak pandai berbahasa Inggeris dan tidak mengenali sesiapa di sana, kerana dia di sana sebagai seorang imigran yang ingin mencari kehidupan yang baru.

Setelah tiba di Amerika Syarikat, beliau melakukan 3 kerja dalam satu hari; iaitu sebagai pembantu di kedai makan, bekerja sebagai pencuci dan juga di stesen minyak sebagai pump attendant. Setiap hari beliau bekerja sebanyak 19 jam.

Ketika bekerja sebagai pump attendant, beliau yang begitu kagum dengan pelanggan yang membawa kereta mewah datang mengisi minyak di tempat beliau bekerja. Beliau tanpa segan silu bertanya kepada mereka apakah pekerjaan mereka sehingga boleh memiliki kenderaan seperti itu.

Mereka rata-rata menjawab kejayaan mereka adalah kerana mempunyai gedung pakaian. Sejak peristiwa itu, beliau berazam untuk membuka gedung pakaiannya sendiri.

Gedung beli belah yang pertama dibuka oleh pasangan Korea ini yang berukuran 900 kaki persegi

Setelah 3 tahun bekerja, beliau dan isteri berjaya menyimpan sebanyak $11 ribu. Pada masa itu, beliau berjaya membeli sebuah kedai yang berukuran 900 meter persegi. Tuan kedai tersebut telah menjual kedai itu kerana tidak berjaya mendapat jualan yang diharapkan setelah 3 tahun membuka kedai tersebut. Tuan kedai itu telah berputus asa dan terus menjual kedai itu kepadanya.

Do Won Chang mengambil kedai tersebut dan berhasrat untuk mengembangkan kedai itu, walaupun tahu keadaan kedai itu tidak strategik. Beliau mengambil kelemahan itu sebagai pembakar semangat untuk memberi keutamaan dan fokus kepada pelanggan mereka yang datang ke kedai tersebut.

Pada tahun pertama perniagaan, mereka telah memperolehi jualan sebanyak $700,000 dan mereka telah menjadi kaya-raya dengan hanya membuka gedung perniagaan pakaian.

Sejak daripada itu, beliau tidak lagi menoleh ke belakang dan terus pandang ke depan untuk berjaya dalam kehidupanya. Pada permulaan perniagaan, beliau hanya memfokuskan pelanggan kepada golongan keturunan Korea Amerika untuk datang ke kedai mereka.

Pelbagai barangan dan pakaian yang berkaitan dengan Korea dipamerkan di dalam kedai, tetapi sedar bahawa untuk lebih berjaya, kena ikut trend fesyen terkini yang digemari oleh masyarakat sekeliling mereka.

Selepas beberapa tahun kemudian, mereka telah menukar nama Fashion 21 kepada Forever 21. Beliau juga telah berkerjasama dengan pengilang kawasan setempat untuk membuat baju mereka dengan harga yang sangat murah sedangkan gedung pakaian lain menumpukan pengilang dari luar kawasan.

Do Won Chang mengambil kesempatan itu untuk bekerjasama dengan pengilang tempatan bagi mendapat stok dan design terbaru pakaian mereka sebelum pesaing  mereka dapat memenuhi permintaan yang tinggi terhadap pakaian tersebut. Beliau telah berjaya membuka cawangan baru setiap 6 bulan sekali.

Selepas mendapat kejayaan yang begitu besar pada dekad 1980-an, beliau mengambil keputusan untuk membuka gedung pakaiannya di pusat membeli belah yang popular, dan telah membuka gedung pakaianya yang pertama pada tahun 1989.

Ketika itu beliau mempunyai 11 gedung pakaian yang berukuran lebih kurang 5,000 kaki persegi. Semua pusat gedung beli belah yang dimilikinya berada di California sehinggalah pada tahun 1995, mereka membuka di luar California iaitu di Miami.

Do Won Chang meluaskan lagi empayar perniagaan dengan membuka cawangan yang pertama di luar negara iaitu di Kanada pada tahun 2001. Pada tahun ini juga, beliau telah memperkenalkan satu jenama iaitu Forever XXI yang memfokuskan kepada golongan yang mahukan pakain ekslusif. Gedung pakaian untuk jenama ini sangatlah besar iaitu berukuran lebih kurang 24,000 kaki persegi sehingga 36,000 kaki persegi.

Pada tahun 2003, syarikat telah melancarkan laman web sendiri untuk memudahkan pengguna dan pelanggan mereka mencari barang-barangan kesukaan mereka sebelum masuk ke gudang untuk membuat pembelian. Pada tahun 2006, mereka telah memperkenalkan pakaian koleksi untuk lelaki termasuk jeans dan denim.

Pada tahun 2010, mereka semakin maju dan kini memiliki  550 buah gedung di seluruh dunia dan pasangan ini telah diisytiharkan sebagai bilionaire pada kedudukan nombor 79 daripada 400 orang yang paling kaya di Amerika Syarikat.

Kemuncak kejayaan yang dimiliki oleh syarikat ini adalah pada tahun 2015, di mana syarikat ini telah berjaya mendapat jualan sebanyak $4.4 bilion daripada 600 gedung jualan mereka dan kekayaan yang dimiliki oleh pasangan ini adalah sebanyak $5.9 bilion.

Namun, syarikat ini telah mengalami penurunan jualan akibat persaingan dengan pasaran online. Walaupun Forever 21 mempunyai laman web mereka sendiri, mereka tidak mengambil berat tentang ancaman yang diberi oleh pesaing mereka melalui pasaran online terutama butik daripada Amazon, Fashion Nova, Asos, Missguided and Lulus.

Selain itu juga, faktor yang menyebabkan jualan di gedung Forever 21 tidak begitu memberangsangkan adalah disebabkan strategi yang dilakukan oleh pesaing rapat mereka iaitu H&M yang jauh lebih mesra pengguna berbanding dengan Forever 21.

Tote bag sebelah kiri merupakan keluaran syarikat H&M manakala sebelah kanan merupakan syarikat Forever 21. H&M mendakwa syarikat Forever 21 menciplak idea tentang bag ini

Kemudiannya, mereka telah diselubungi dengan pelbagai kes makhamah daripada pelbagai pihak terutamanya dari syarikat pesaing mereka daripada segi rekabentuk pakaian. Syarikat Forever 21 dipercayai telah meniru syarikat lain sehingga menjadi satu kes mahkamah.

Pesaing rapat mereka iaitu H&M telah mendakwa Forever 21 meniru reka bentuk beg sebelum mereka mengeluarkan beg tersebut yang sama seperti H&M.

Menafikan bahawa syarikat ini sedang mengalami pelbagai musibah dan bankrap, mereka tidak mendedahkan angka jualan untuk syarikat tersebut pada tahun 2018. Ramai yang percaya dengan pengurangan bilangan stok di gedung pakaian mereka dan penutupan gedung di luar negara, ianya sebagai langkah untuk mengatasi masalah kewangan.

Namun, baru-baru ini Forever 21 terpaksa mengisytiharkan diri mereka bankrap dan pasangan suami isteri ini telah hilang gelaran bilionaire kerana harta keseluruhan yang dimiliki oleh keluarga ini hanyalah berjumlah $800 juta sahaja.

Inilah nasib perniagaan jika kita tidak berubah mengikut kehendak pasaran dan mengikuti trend, tidak mustahil perniagaan yang besar pun boleh gulung tikar.

Sumber Rujukan:

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Penat Cari Duit, Akhirnya “Hangus” Untuk Bayar Cukai?

Pernah tak korang duduk depan laptop, tangan menggigil nak tekan butang submit e-Filing sebab tengok baki cukai kena bayar sampai beribu-ribu? Masa tu, segala rasa ralat dan tak puas hati muncul. Rasa macam “hangus” hasil titik peluh setahun.

Tapi, cuba korang tarik nafas kejap. Bayangkan senario ini:

Di satu sudut hospital kerajaan, ada seorang ayah yang buntu fikir kos bedah jantung anaknya yang mencecah RM50,000. Angka itu berpusing-pusing di kepalanya. Dia hanya seorang kerani biasa. Dia mula berkira-kira untuk tebalkan muka meminjam sana-sini. Air matanya gugur, bukan kerana sedih, tapi kerana rasa gagal sebagai seorang ayah.

Tapi bila dia pergi ke kaunter bayaran, kerani tu sambil tersenyum berkata, “Encik cuma perlu bayar RM1 sahaja.”

Ayah tadi terduduk, menangis syukur.

Tahu tak siapa yang “bayar” baki RM49,999 tu? Itulah duit cukai yang korang rasa “hangus” tadi.

Ada orang kata, “Alah, cukai aku bayar RM500 je setahun. Tak luak pun buat kerajaan. Kerajaan kan ada cukai korporat, cukai jalan, duti eksais, macam-macam lagi! Apa sangatlah duit cukai aku yang sikit ni?”

Memang betul, pendapatan negara datang dari pelbagai sumber. Tapi kena ingat, bajet negara ni ibarat satu puzzle gergasi. Cukai syarikat mungkin besar, tapi sumbangan dari cukai pendapatan individu adalah salah satu kepingan puzzle yang sangat kritikal.

Bila jutaan rakyat Malaysia “tong-tong” (berkongsi) membayar cukai individu, jumlahnya mencecah berbilion ringgit setahun!

Nak ikhlas bayar cukai ni bukan soal faham undang-undang, tapi soal faham kemanusiaan. Bila kita nampak yang duit tu sebenarnya tengah “memberi peluang kedua” kepada orang lain, “menyuap” nasi ke mulut anak yatim dan “menjaga” keselamatan mak ayah kita di kampung, saat itulah rasa berat hati tadi akan bertukar menjadi rasa bangga yang luar biasa.

Macam mana nak capai tahap ikhlas macam tu? Cuba renungkan 4 perkara ni:

1. Cukai Sebagai “Sijil Kejayaan”

Tukar mindset: Cukai bukan beban, tapi ia adalah bukti korang sudah berjaya. Hanya orang yang memiliki pendapatan melebihi paras tertentu sahaja yang layak membayar cukai.

  • Kalau kena bayar cukai RM5,000, bayangkan berapa banyak rezeki (pendapatan) yang Tuhan dah bagi sampai korang sampai ke tahap itu.
  • Ramai orang di luar sana teringin nak ada gaji setinggi itu. Kalau kena bayar banyak, maksudnya Tuhan dah amanahkan rezeki yang sangat besar tahun lepas. Bayar cukai adalah cara “mengalirkan” berkat tu supaya ia dapat dikongsi bersama.

2. Niatkan Sebagai “Sedekah Paksa”

Zakat itu wajib untuk asnaf, tapi cukai pula adalah sumbangan untuk kepentingan “keluarga besar” kita.

  • Bila bayar cukai, niatkan dalam hati: “Ya Allah, aku sedekahkan duit ini untuk kegunaan rakyat Malaysia.”
  • Bayangkan, duit itu digunakan untuk beli ubat bagi pesakit di hospital kerajaan atau beli buku teks untuk anak-anak sekolah. Selagi orang itu sembuh atau budak tu dapat ilmu, pahala jariah korang tetap mengalir walaupun tak kenal pun siapa mereka.

3. Melunaskan “Hutang”

Sedar atau tidak, kita semua “terhutang budi” dengan negara.

  • Kita belajar di sekolah dan universiti yang yurannya disubsidi.
  • Kita guna jalan raya, jambatan dan lampu jalan yang dibina sebelum kita lahir lagi.
  • Bayar cukai adalah cara kita membalas jasa dan memastikan generasi anak-anak kita nanti pun dapat nikmat yang sama. Kita bayar supaya manfaat ini tidak terhenti pada kita sahaja.

4. Membantu Golongan “Tengah” (M40)

Zakat hanya untuk golongan asnaf. Tapi macam mana dengan kawan-kawan kita yang “tak kaya tapi tak miskin” (M40)? Gaji mereka sedikit saja melepasi garisan asnaf, membuatkan mereka tidak layak menerima zakat, namun tidak cukup kaya untuk menanggung badai musibah yang datang secara tiba tiba. Mereka tak layak terima zakat, tapi kalau anak mereka masuk hospital, mereka sangat perlukan subsidi kerajaan.

Bayangkan kawan sepejabat. Anak mereka tiba-tiba jatuh sakit dan perlukan pembedahan segera. Simpanan tak seberapa, insurans pula ada hadnya. Di sinilah duit cukai korang muncul sebagai Superhero yang tidak didendang.

  • Duit cukai koranglah yang memastikan kawan itu hanya perlu membayar RM500 untuk pembedahan yang kos asalnya berjumlah RM50,000.
  • Duit cukai koranglah yang menghalang seorang ayah daripada berhutang keliling pinggang semata-mata nak menyelamatkan nyawa anaknya.

Bila bayar cukai, korang sebenarnya sedang menjaga maruah kawan-kawan dan jiran tetangga. Korang sedang memegang tangan mereka supaya tidak jatuh tersungkur ke lembah kemiskinan. Menolong mereka yang sedang sesak walaupun mereka bukan asnaf adalah satu amal jariah yang sangat agung dan mulia.

“Tapi… Takutlah Duit Kena Sakau Oleh Ahli Politik!”

Ini kerisauan paling besar kan? Kita penat-penat membanting tulang, tiba-tiba keluar berita berlaku ketirisan sana-sini. Rasa macam tak berbaloi nak bayar kalau hujung-hujung masuk poket orang yang tidak sepatutnya.

Tapi, cuba renungkan sudut pandang ni:

Dalam Islam, tanggungjawab kita adalah mematuhi peraturan demi kepentingan awam. Apabila kita membayar dengan niat untuk membantu rakyat, insha-Allah pahala itu sudah milik kita di sisi Tuhan.

Kalau ada tangan-tangan yang menyalahgunakan amanah itu, itu adalah dosa besar mereka di padang mahsyar nanti. Mereka yang akan menjawab, mereka yang akan menanggung azab.

Pahala kita takkan “disakau” oleh dosa mereka.

Jadi, jangan biarkan kemarahan kita kepada segelintir manusia membuatkan kita berhenti menjadi tulang belakang kepada berjuta rakyat lain yang benar-benar memerlukan.

Daripada Jabir RA, Rasulullah SAW bersabda: “Sebaik-baik manusia adalah yang paling bermanfaat bagi manusia yang lain.” (Hadis Riwayat al-Tabarani)

Artikel ini tidak ditaja oleh LHDN atau mana-mana pihak berkuasa. Kami di Majalah Labur cuma nak ajak anda semua ‘win’ dari segi kewangan DAN ketenangan jiwa. Bila kita nampak ke mana perginya setiap sen hasil titik peluh kita, barulah kita rasa berbaloi nak menyumbang. Jom jadi pembayar cukai yang bijak dan berjiwa besar!