Eksport Berkembang Lebih Pantas Manakala Import Kembali Positif

Kadar Pertumbuhan KDNK Pula Dijangka Menurun

Pertumbuhan KDNK telah disemak semula kepada 4.8% untuk tahun 2018 yang merupakan penurunan dari sasaran sebelumnya iaitu 5% hingga 5.5%, dengan mengambil kira cabaran semasa ekonomi domestik dan global. Secara tidak langsung ia akan memberi impak kepada pihak MITI untuk memperluaskan dan mengalakkan usahawan usahawan Malaysia berniaga secara global.

Perdagangan Malaysia bagi tempoh lapan bulan pertama 2018 berkembang sebanyak enam peratus kepada RM1.23 trilion berbanding tempoh yang sama 2017.

Peningkatan Eksport

Menurut Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI), eksport meningkat 6.3 peratus kepada RM650.56 bilion, manakala import meningkat lebih perlahan sebanyak 5.6 peratus kepada RM580.11 bilion. Ia membawa kepada penguncupan 83.7 peratus dalam lebihan dagangan kepada RM1.61 bilion yang merupakan kali ke-250 bulan berturut-turut sejak November 1997.

Bagi perbandingan bulan ke bulan, import berkembang tiga peratus manakala jumlah dagangan, eksport dan lebihan dagangan masing-masing menyusut kepada 1.2 peratus, lima peratus dan 80.7 peratus. Bagi prestasi sektor-sektor utama, eksport barangan perkilangan pada Ogos 2018, naik 1.8 peratus tahun ke tahun kepada RM68.5 bilion, merangkumi 83.7 peratus daripada jumlah eksport.

Peningkatan itu didorong terutamanya oleh kenaikan eksport barangan elektrik dan elektronik (E&E), kimia dan bahan kimia, barangan besi dan keluli, serta barangan optik dan saintifik. Pada suku kedua 2018, eksport kasar berkembang pada kadar lebih pantas iaitu 8.2% (S1 2018: 5.8%), disokong terutamanya oleh kegiatan eksport semula yang meningkat sebanyak 53.5% (S1 2018: 42.3%).

Eksport domestik kembali pulih lalu mencatat pertumbuhan positif 0.2% (S1 2018: -0.7%). Lebihan perdagangan terus kukuh, walaupun jumlah lebihan kecil sedikit pada RM27.2 bilion (S1 2018: RM33.4 bilion). Pertumbuhan eksport disokong oleh permintaan yang berterusan daripada rakan perdagangan utama negara, khususnya dari rantau ini. Eksport barangan perkilangan meningkat dua angka sebanyak 10.6% (S1 2018: 8.2%).

Eksport semikonduktor terus mencatat pertumbuhan memberangsangkan sebanyak 21.0% (S1 2018: 29.6%), sejajar dengan pengembangan berterusan dalam kitaran teknologi global seperti ditunjukkan oleh pertumbuhan dua angka dalam jualan semikonduktor global. Eksport pbarangan perkilangan berasaskan sumber dan bukan sumber meningkat pada kadar lebih pantas, didorong terutamanya oleh eksport kimia dan keluaran kimia, keluaran petroleum dan keluaran logam.

Eksport komoditi menguncup sedikit apabila kemerosotan berterusan dalam eksport minyak sawit mentah, Gas asli dan getah dapat diimbangi sebahagiannya oleh jumlah dan harga eksport minyak mentah yang lebih tinggi.

Import Kini Positif

Import kasar kembali pulih untuk mencatat pertumbuhan positif 7.7% pada suku kedua (S1 2018: -0.8%), disokong oleh aktiviti eksport semula yang memberangsangkan dan pemulihan dalam import modal. Import untuk tujuan eksport semula didorong oleh segmen elektrik dan elektronik (E&E).

Import modal kembali pulih berikutan kegiatan pelaburan dalam negeri yang lebih kukuh dan luputnya kesan asas yang tinggi pada suku pertama 2017 bagi segmen kelengkapan pengangkutan. Walau bagaimanapun, import barangan pengantara terus merosot walaupun pada kadar lebih kecil. Pada era kini, banyak tertumpu kepada teknologi digital. Industri Malaysia perlu lebih berdaya saing bagi dalam memacu ekonomi terus ke hadapan.

Ditulis oleh Muhammad Khairin bin Hairul Nizan, Pelajar Fakulti Ekonomi Dan Muamalat, Universiti Sains Islam Malaysia

Sumber:

Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri Malaysia: http://www.miti.gov.my/

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Artikel Terkini

Social Connect

Defisit Belanjawan Semakin Berkurangan