Kewangan

Cabaran Nak Penuhi Jurang 80% Permintaan Produk Halal Dunia

Bersama Hairol Ariffein dalam satu temubual

Apa gambaran anda apabila mendengar perkataan HALAL? Rata-rata dari kita pasti akan membayangkan tentang makanan dan minuman.

Brahims dan Adabi antara produk Malaysia yang popular di pasaran antarabangsa.

Produk Brahim’s
Produk Adabi

Banyak lagi produk halal yang ada dan mendapat permintaan tinggi dalam pasaran dalam atau luar negara seperti :

  • Farmaseutikal/ubat-ubatan/vaksin/Peranti perubatan
  •  Logistik
  • Hospitaliti / Perkhidmatan /Pelancongan
  • Dandanan diri dan kosmetik
  • Kewangan dan perbankan Islam

Berbicara tentang produk halal, Perbadanan Pembangunan Industri Halal (HDC) merupakan antara agensi kerajaan yang giat mempromosi pembangunan industri halal negara ini.

Hairol Ariffein Sahari, Naib Presiden Perancangan Strategik dan Pemantauan HDC dalam satu temubual bersama Majalah Labur memberitahu, Pelan Induk Industri Halal 1.0 (2008 – 2020 ) menjadi pemacu utama dan panduan kepada industri halal negara.

Dalam pelan tersebut, beberapa sasaran menjelang 2020 telah ditetapkan antaranya:

Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) – 8.7 peratus
Nilai Eksport – 50 Bilion
Pelaburan Terkumpul – 15 Bilion
Peluang Pekerjaan – 330,000

Menariknya, sehingga tahun lalu, beberapa pencapaian berdasarkan indikator tersebut hampir dipenuhi malah ada yang sudah mencapai sasaran meskipun masih berbaki dua tahun sebelum 2020 seperti :

Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) – 7.8 peratus
Nilai Eksport – RM43 Bilion
Pelaburan Terkumpul – RM13 Bilion
Peluang Pekerjaan – 330,000

Melalui pelan tersebut, pelbagai program telah dijalankan oleh HDC dan mencatat kejayaan yang memberangsangkan.

Halal Penanda Aras Kualiti Produk

Menurutnya, halal itu sendiri merupakan satu penanda aras yang tinggi terhadap sesuatu produk yang berada di pasaran.

“Setiap produk halal mesti menepati piawaian yang telah ditetapkan. Apabila berstatus halal, biasanya ia berserta dengan nilai kebersihan, kualiti dan jaminan keselamatan.

“Secara tidak langsung, pengguna melihat halal merupakan satu nilai tambah kepada produk dan perkhidmatan dan menjadi faktor produk dan perkhidmatan mendapat permintaan tinggi,” jelasnya kepada Majalah Labur ketika ditemui di Pejabat HDC di Petaling Jaya, baru-baru ini.

80% Permintaan Dunia Tak Dipenuhi

Bagaimanapun, dalam usaha memperluaskan pasaran halal tempatan ke luar negara, sebenarnya masih ada jurang 80 peratus permintaan pasaran dunia terhadap produk dan perkhidmatan halal yang tidak dapat dipenuhi.

Hairol Ariffein mengulas, situasi tersebut perlu dijadikan peluang oleh usahawan tempatan untuk memenuhi permintaan industri halal.

“Usahawan perlu bijak merebut dan mencari peluang yang ada. Mereka perlu kreatif dalam memenuhi rantaian industri dan pasaran halal.

“Biasanya ia bermula dengan produk mentah dari bidang pertanian, bahan ramuan, pengilangan, logistik, penjenamaan dan peruncitan.

Pandai ‘Scan’ Peluang

Usahawan kena pandai ‘scan’ di bahagian mana mereka boleh mencelah untuk penuhi rantaian,” ujarnya.

Pada 2030, dianggarkan permintaan terhadap produk halal ialah USD30.6 trilion untuk pasaran dunia melibatkan pengguna Islam dan bukan Islam.

Hairol Ariffein berkata, saiz pasaran produk halal besar kerana produk halal bukan sahaja popular dalam kalangan orang Islam sebaliknya mendapat permintaan tinggi daripada orang bukan Islam.

Menurutnya, antara produk yang boleh diberi perhatian dan semakin mendapat sambutan ialah :

  • Lemak dan minyak (kelapa sawit)
  • Produk dandanan diri organik
  • Produk dandanan diri untuk lelaki
  • Farmaseutikal

Oleh itu, HDC menggesa supaya usahawan tempatan masuk ke dalam sistem halal supaya mereka boleh dibantu untuk mengembangkan perniagaan.

Hairol Ariffein berkata,status halal kini juga sudah bersifat inklusif dan bukan eksklusif hanya untuk muslim.

Oleh itu, kuasa membeli produk dan perkhidmatan halal juga terletak pada pengguna bukan Islam.

Begitupun, logo halal sahaja tidak cukup untuk menjadikan produk atau perkhidmatan yang disediakan mendapat sambutan kerana ia perlu diiringi dengan :

1. Jenama yang bagus
2. Pembungkusan yang menarik
3. Kandungan nutrisi yang seimbang/sihat
4. Harga yang berpatutan

Sehingga kini, Malaysia masih menjadi antara pengeksport terbesar produk halal ke pasaran dunia bersama beberapa negara lain seperti :

Negara Produk Nilai eksport (USD)
Malaysia Produk makanan dan minuman berserta pelbagai produk lain 11 bilion
Australia Daging 10 bilion
Thailand Produk makanan proses berasaskan buah dan makanan laut 5.7 bilion
Brazil Ayam 3.5 bilion
Singapura Pembungkusan semula produk Kurang dari ½ bilion

Sumber : HDC

Nilai Eksport

Malaysia masih menjadi juara jika dibandingkan negara lain. Bagaimanapun, jika dibandingkan dengan nilai pasaran yang belum dipenuhi (80 peratus dari permintaan pasaran), sangat tidak signifikan untuk menggunakan label monopoli.

Oleh itu, Malaysia melalui HDC dengan kerjasama agensi kerajaan yang lain komited dalam usaha melahirkan lebih ramai usahawan yang boleh menyediakan produk dan perkhidmatan halal berdaya saing di pasaran global.

Sehingga kini, terdapat 7,500 syarikat berstatus halal di negara ini melibatkan kira-kira 1,600 daripadanya yang berstatus pengeksport.

Cabaran Penuhi Permintaan Industri Halal Dunia

Hairol Ariffein menegaskan, peluang sentiasa terbuka untuk usahawan dan syarikat tempatan memenuhi permintaan industri halal dunia. Begitupun mereka perlu bersedia memenuhi permintaan berbeza daripada negara tertentu untuk memasarkan produk.

Berikut antara cabaran atau kekangan yang wajib usahawan tempatan tempuh untuk bersaing dan memasuki pasaran antarabangsa (halal) :

  • Berstatus halal
  • Penuhi citarasa dan keperluan pengguna yang berbeza mengikut negara
  • Penuhi standard dan permintaan dari negara pengimport (kandungan, rasa, pembungkusan perlu disesuaikan ikut permintaan)
  • Wajib tahu dan ada ilmu tentang pasaran untuk bersaing

HDC Komited Bantu Usahawan Dan Syarikat

Sejak penubuhannya pada 2006, HDC telah menjalankan beberapa program dan bantuan untuk membantu usahawan dan syarikat tempatan.

Setiap program dijalankan berbeza mengikut keperluan dan kriteria usahawan atau syarikat. Secara umumnya, ada 4 jenis syarikat iaitu :

  • Makro – Syarikat yang baru bermula. Biasanya bantuan yang diberikan berupa pengetahuan asas untuk tingkatkan kefahaman tentang halal dan selok belok perniagaan.
  • Sudah berdaya maju – HDC membantu usahawan/syarikat dapatkan maklumat pasaran tempatan, serantau dan global di samping membantu untuk dapatkan sijil halal dan sijil dari negara luar.
  • Berprestasi tinggi – Bimbing untuk pelbagaikan produk mengikut keperluan pasaran dan tingkat inovasi.
  • Champion ready – Bantu bergerak lebih jauh, tingkatkan pengeluaran, bantu dan tempatkan syarikat untuk bertapak di negara luar.

Program Halal Business Tranformation yang dijalankan bermula 2012 antara program HDC yang paling berjaya. Lebih 3,500 syarikat berjaya mendapat manfaat dengan 40 peratus daripanya berjaya mencatat peningkatan jualan lebih 10 peratus selepas 2 tahun menyertai program.

HDC akan membantu usahawan/syarikat untuk :

  • Mematuhi pensijilan halal dan standard lain
  • Usahasama dengan syarikat besar dan multinasional khususnya untuk dapatkan rakan niaga, menjadi vendor atau cari pasaraya besar untuk pasarkan produk
  • Pembiayaan dari segi pembangunan kapasiti
  • Akses kepada pasaran – kerjasama dengan agensi lain seperti MATRADE untuk buka pasaran baru

HDC dan agensi kerajaan yang lain seperti MATRADE, MITI, MARA dan pelbagai agensi daripada kerajaan pusat mahupun negeri sentiasa ada untuk membantu untuk bersaing!

Previous ArticleNext Article
Individu berlesen/berdaftar dengan Suruhanjaya Sekuriti.

Portal Semak Sebelum Labur SC membolehkan anda menyemak sama ada seseorang individu atau entiti dibenarkan oleh SC untuk menawarkan, mempromosi atau menjual sebarang produk dan perkhidmatan pasaran modal.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Akhirnya Ada Parti Politik Berani Tunjuk Ke Mana Duit Kempen Mereka Pergi

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Penafian: Artikel ini bertujuan membincangkan kepentingan ketelusan dan pendedahan kewangan dalam politik dari perspektif kewangan dan tadbir urus. Ia bukan bertujuan menyokong atau menolak mana-mana parti politik, calon atau individu. Sebarang angka, fakta dan maklumat berkaitan perbelanjaan kempen adalah berdasarkan sumber yang dinyatakan dan hendaklah dirujuk kepada sumber asal untuk konteks penuh.