Kewangan

KWSP Untung RM12.32 Bilion Pada Suku Kedua 2019, Tapi Ada Benda Yang Tak Kena?

Eh bukan ke untung tu bagus? Lagi-lagi dalam situasi ekonomi yang tak menentu, turun naik pasaran saham yang volatile? Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP) masih mampu menjana keuntungan yang tinggi, jadi apa yang tak bestnya?

Jom kita dengarkan kupasan menarik daripada Tuan Razali Razman, seorang Perancang Kewangan Islam (IFP), penulis kewangan, pelabur dan pengasas Rencana Ringgit berkenaan isu ini.

KWSP Untung RM12.32 Bilion

Beberapa hari lepas KWSP mengumumkan keuntungan suku tahun kedua 2019 berjumlah RM12.32 bilion, hanya sedikit lebih rendah berbanding suku sama tahun lepas. Ini tidak menghairankan memandangkan kedudukan ekonomi dan pasaran semasa.

Tetapi apa yang membimbangkan dan tidak diumumkan secara meluas ialah prestasi pendapatan komprehensif KWSP, yang turut mengambil kira nilai aset yang belum direalisasi.

Maklumat yang didedahkan hanya pendapatan terealisasi. Ini bermaksud pendapatan dividen daripada saham, faedah daripada bon dan instrumen pendapatan tetap dan mungkin daripada pelaburan yang telah dijual.

Tetapi jika jika menggali sedikit lebih dalam (lihat gambar), dengan mengkaji penyata pendapatan komprehensif dalam laporan tahunan 2018, satu gambaran berbeza boleh dilihat.

(Dalam laporan tahunan ada dua penyata untung, iaitu penyata untung rugi biasa dan penyata pendapatan komprehensif).

Pada 2018, kita akan dapati bahawa KWSP mengalami kerugian sebanyak RM49 bilion (kuning) dari segi nilai pelaburan ekuiti yang belum direalisasi (maksudnya penurunan harga saham yang dimiliki dan masih dipegang).

Kerugian ini ditampung oleh untung RM18 bilion daripada jualan saham (telah direalisasi). Kemudian selepas ditambah untung operasi daripada penyata untung rugi biasa berjumlah RM31 billion. KWSP sebenarnya mencatatkan kerugian dalam penyata pendapatan komprehensif sebanyak kira-kira RM1.4 billion.

Apabila kita kaji Penyata Kedudukan Kewangan (Lembaran Imbangan) pula – lihat highlight kuning, kita akan dapati bahawa Rizab adalah negatif.

Tak perlu panik kerana kerugian yang dicatatkan daripada penyata pendapatan komprehensif ialah kerugian yang belum terealisasi. Dan masalah akan lenyap jika pasaran saham pulih.

Tetapi inilah standard atau kaedah yang digunakan untuk menilai dan mengkritik Tabung Haji (TH).

Jika KWSP adalah TH dan ada peraturan yang menetapkan bahawa Rizab tidak boleh negatif atau dengan kata lain nilai aset bersih mestilah lebih tinggi daripada nilai caruman pendeposit sebelum dividen boleh dibayar, maka adalah mustahil bagi KWSP untuk membayar dividen lebih 6% untuk tahun 2018.

Pada asasnya, KWSP telah sampai ke situasi defisit seperti TH, cuma baru berlaku buat satu tahun dan jumlahnya kecil berbanding jumlah aset.

Oleh kerana tiada undang-undang yang ditetapkan untuk memastikan nilai aset tidak lebih rendah daripada nilai caruman pekerja (seperti yang ditetapkan bagi TH), maka KWSP masih boleh membayar dividen yang agak tinggi.

Defisit ini hanya baru berlaku dan tiada masalah jika hanya berlarutan satu dua tahun, berbanding TH yang defisitnya berlaku agak lama dan nilai sesetengah pelaburan memang perlu dirosot nilai.

Tetapi persoalannya mengapa ada double standard dalam pengumuman dan penilaian berbanding TH.

Saya tahu pengumuman KWSP menepati accounting standards, dan maklumat tentang pendapatan komprehensif telah dibuat dalam laporan tahunan, tetapi bagi saya kedudukan aset dan penyata pendapatan komprehensif ini perlu didedahkan juga apabila mengumumkan prestasi untung.

Kembali kepada pengumuman keputusan S2 tahun ini. Saya bimbang nilai aset belum direalisasi merosot lagi pada tahun ini kerana keadaan pasaran semasa.

Tetapi kita tidak tahu kerana keadaan nilai pelaburan langsung tidak diumumkan kepada orang ramai, dan hanya boleh diketahui pada laporan tahunan akan datang.

Sekali lagi saya tekankan bahawa, selagi rosot nilai tersebut tidak berkekalan dan harga saham-saham dipegang naik kembali dalam tempoh satu atau tiga tahun, mungkin tiada masalah, cuma maklumat yang disampaikan tidak begitu telus (pendapat peribadi).

Bagi mereka yang kurang faham apa yang saya ceritakan di atas, saya berikan analogi mudah.

Andaikan isteri saya berikan RM100,000 kepada saya untuk dilaburkan dalam pasaran saham. Pada akhir tahun ini, daripada saham yang dibeli, dana isteri saya terima dividen RM4,000.

Tetapi malangnya kerana keadaan pasaran semasa, nilai pelaburan telah turun (akibat kejatuhan harga saham) kepada RM95,000.

Jadi nilai dana sekarang RM95,000 + RM4,000 = RM99,000. Maksudnya dana isteri rugi RM1,000.

Apa yang patut saya laporkan kepada isteri?

Adakah saya akan kata, “Sayang, tahun ini dapat dividen RM4,000. Untung 4%. Baguskan prestasi abang? Pasaran saham tengah rugi dan Trump buat kacau tapi abang masih boleh bagi untung 4%.”

Atau adakah saya patut kata, “Sayang, dana yang abang laburkan rugi RM1,000. Dapat dividen RM4,000 tapi nilai saham jatuh tinggal RM95,000. Jadi nilai dana sekarang hanya RM99,000. Jangan marah. Semua masih under control. Tahun depan abang akan recover kerugian.”

Pilihan kedua tentu kena marah. Tapi pandai-pandailah jelaskan yang keadaan pelaburan semasa sangat teruk. Mana tahu dia faham.

Masalahnya bukan isu prestasi. Setiap dana ada untung dan rugi. Malah, masalah juga bukan parti mana yang memerintah. Masalahnya ialah setiap kerajaan mahukan populariti dan tidak mahu orang ramai marah.

Kerugian pelaburan adalah sesuatu perkara biasa. Kita perlu mendidik orang ramai bahawa pelaburan adalah turun naik. Jika tiada dividen boleh dibayar, jangan bayar. Bila pasaran pulih dan untung lebih besar, maka bayarlah lebih.

Dengan membayar dividen tinggi apabila nilai pelaburan turun, KWSP beroperasi dengan andaian mereka pasti boleh recover nilai pelaburan. Mungkin mereka betul.

Tetapi seperti yang berlaku pada TH, kadangkala rosot nilai berpanjangan atau berkekalan dan kemelut lebih besar dialami pada masa depan.

Kredit: FB Razali Razman

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Akhirnya Ada Parti Politik Berani Tunjuk Ke Mana Duit Kempen Mereka Pergi

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Penafian: Artikel ini bertujuan membincangkan kepentingan ketelusan dan pendedahan kewangan dalam politik dari perspektif kewangan dan tadbir urus. Ia bukan bertujuan menyokong atau menolak mana-mana parti politik, calon atau individu. Sebarang angka, fakta dan maklumat berkaitan perbelanjaan kempen adalah berdasarkan sumber yang dinyatakan dan hendaklah dirujuk kepada sumber asal untuk konteks penuh.