Kewangan

KWSP Untung RM12.32 Bilion Pada Suku Kedua 2019, Tapi Ada Benda Yang Tak Kena?

Eh bukan ke untung tu bagus? Lagi-lagi dalam situasi ekonomi yang tak menentu, turun naik pasaran saham yang volatile? Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP) masih mampu menjana keuntungan yang tinggi, jadi apa yang tak bestnya?

Jom kita dengarkan kupasan menarik daripada Tuan Razali Razman, seorang Perancang Kewangan Islam (IFP), penulis kewangan, pelabur dan pengasas Rencana Ringgit berkenaan isu ini.

KWSP Untung RM12.32 Bilion

Beberapa hari lepas KWSP mengumumkan keuntungan suku tahun kedua 2019 berjumlah RM12.32 bilion, hanya sedikit lebih rendah berbanding suku sama tahun lepas. Ini tidak menghairankan memandangkan kedudukan ekonomi dan pasaran semasa.

Tetapi apa yang membimbangkan dan tidak diumumkan secara meluas ialah prestasi pendapatan komprehensif KWSP, yang turut mengambil kira nilai aset yang belum direalisasi.

Maklumat yang didedahkan hanya pendapatan terealisasi. Ini bermaksud pendapatan dividen daripada saham, faedah daripada bon dan instrumen pendapatan tetap dan mungkin daripada pelaburan yang telah dijual.

Tetapi jika jika menggali sedikit lebih dalam (lihat gambar), dengan mengkaji penyata pendapatan komprehensif dalam laporan tahunan 2018, satu gambaran berbeza boleh dilihat.

(Dalam laporan tahunan ada dua penyata untung, iaitu penyata untung rugi biasa dan penyata pendapatan komprehensif).

Pada 2018, kita akan dapati bahawa KWSP mengalami kerugian sebanyak RM49 bilion (kuning) dari segi nilai pelaburan ekuiti yang belum direalisasi (maksudnya penurunan harga saham yang dimiliki dan masih dipegang).

Kerugian ini ditampung oleh untung RM18 bilion daripada jualan saham (telah direalisasi). Kemudian selepas ditambah untung operasi daripada penyata untung rugi biasa berjumlah RM31 billion. KWSP sebenarnya mencatatkan kerugian dalam penyata pendapatan komprehensif sebanyak kira-kira RM1.4 billion.

Apabila kita kaji Penyata Kedudukan Kewangan (Lembaran Imbangan) pula – lihat highlight kuning, kita akan dapati bahawa Rizab adalah negatif.

Tak perlu panik kerana kerugian yang dicatatkan daripada penyata pendapatan komprehensif ialah kerugian yang belum terealisasi. Dan masalah akan lenyap jika pasaran saham pulih.

Tetapi inilah standard atau kaedah yang digunakan untuk menilai dan mengkritik Tabung Haji (TH).

Jika KWSP adalah TH dan ada peraturan yang menetapkan bahawa Rizab tidak boleh negatif atau dengan kata lain nilai aset bersih mestilah lebih tinggi daripada nilai caruman pendeposit sebelum dividen boleh dibayar, maka adalah mustahil bagi KWSP untuk membayar dividen lebih 6% untuk tahun 2018.

Pada asasnya, KWSP telah sampai ke situasi defisit seperti TH, cuma baru berlaku buat satu tahun dan jumlahnya kecil berbanding jumlah aset.

Oleh kerana tiada undang-undang yang ditetapkan untuk memastikan nilai aset tidak lebih rendah daripada nilai caruman pekerja (seperti yang ditetapkan bagi TH), maka KWSP masih boleh membayar dividen yang agak tinggi.

Defisit ini hanya baru berlaku dan tiada masalah jika hanya berlarutan satu dua tahun, berbanding TH yang defisitnya berlaku agak lama dan nilai sesetengah pelaburan memang perlu dirosot nilai.

Tetapi persoalannya mengapa ada double standard dalam pengumuman dan penilaian berbanding TH.

Saya tahu pengumuman KWSP menepati accounting standards, dan maklumat tentang pendapatan komprehensif telah dibuat dalam laporan tahunan, tetapi bagi saya kedudukan aset dan penyata pendapatan komprehensif ini perlu didedahkan juga apabila mengumumkan prestasi untung.

Kembali kepada pengumuman keputusan S2 tahun ini. Saya bimbang nilai aset belum direalisasi merosot lagi pada tahun ini kerana keadaan pasaran semasa.

Tetapi kita tidak tahu kerana keadaan nilai pelaburan langsung tidak diumumkan kepada orang ramai, dan hanya boleh diketahui pada laporan tahunan akan datang.

Sekali lagi saya tekankan bahawa, selagi rosot nilai tersebut tidak berkekalan dan harga saham-saham dipegang naik kembali dalam tempoh satu atau tiga tahun, mungkin tiada masalah, cuma maklumat yang disampaikan tidak begitu telus (pendapat peribadi).

Bagi mereka yang kurang faham apa yang saya ceritakan di atas, saya berikan analogi mudah.

Andaikan isteri saya berikan RM100,000 kepada saya untuk dilaburkan dalam pasaran saham. Pada akhir tahun ini, daripada saham yang dibeli, dana isteri saya terima dividen RM4,000.

Tetapi malangnya kerana keadaan pasaran semasa, nilai pelaburan telah turun (akibat kejatuhan harga saham) kepada RM95,000.

Jadi nilai dana sekarang RM95,000 + RM4,000 = RM99,000. Maksudnya dana isteri rugi RM1,000.

Apa yang patut saya laporkan kepada isteri?

Adakah saya akan kata, “Sayang, tahun ini dapat dividen RM4,000. Untung 4%. Baguskan prestasi abang? Pasaran saham tengah rugi dan Trump buat kacau tapi abang masih boleh bagi untung 4%.”

Atau adakah saya patut kata, “Sayang, dana yang abang laburkan rugi RM1,000. Dapat dividen RM4,000 tapi nilai saham jatuh tinggal RM95,000. Jadi nilai dana sekarang hanya RM99,000. Jangan marah. Semua masih under control. Tahun depan abang akan recover kerugian.”

Pilihan kedua tentu kena marah. Tapi pandai-pandailah jelaskan yang keadaan pelaburan semasa sangat teruk. Mana tahu dia faham.

Masalahnya bukan isu prestasi. Setiap dana ada untung dan rugi. Malah, masalah juga bukan parti mana yang memerintah. Masalahnya ialah setiap kerajaan mahukan populariti dan tidak mahu orang ramai marah.

Kerugian pelaburan adalah sesuatu perkara biasa. Kita perlu mendidik orang ramai bahawa pelaburan adalah turun naik. Jika tiada dividen boleh dibayar, jangan bayar. Bila pasaran pulih dan untung lebih besar, maka bayarlah lebih.

Dengan membayar dividen tinggi apabila nilai pelaburan turun, KWSP beroperasi dengan andaian mereka pasti boleh recover nilai pelaburan. Mungkin mereka betul.

Tetapi seperti yang berlaku pada TH, kadangkala rosot nilai berpanjangan atau berkekalan dan kemelut lebih besar dialami pada masa depan.

Kredit: FB Razali Razman

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Rangka Kerja RIA Isyarat Amaran Kepada Sistem Persaraan Malaysia

Cabaran persaraan di Malaysia kini semakin sukar untuk diabaikan. Dengan jangka hayat yang semakin panjang dan kos sara hidup yang terus meningkat, cara rakyat Malaysia menyimpan dan mengeluarkan simpanan persaraan sudah tidak lagi selari dengan realiti ekonomi semasa. Satu daripada empat rakyat Malaysia menghabiskan simpanan Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP) mereka dalam tempoh lima tahun selepas mencapai umur pengeluaran. Apabila ini berlaku, pesara terdedah kepada risiko kewangan pada usia lanjut dan sering terpaksa bergantung kepada sokongan keluarga atau bantuan awam yang terhad.

Menyedari jurang yang semakin melebar ini, KWSP mula menilai semula cara kecukupan persaraan ditakrifkan dan dikomunikasikan. Salah satu langkah penting ialah pengenalan Rangka Kerja Kecukupan Pendapatan Persaraan (Retirement Income Adequacy, RIA), yang menggalakkan rakyat Malaysia melihat KWSP bukan sebagai simpanan sekali keluar untuk dibelanjakan ketika bersara, tetapi sebagai sumber pendapatan bulanan yang perlu bertahan sepanjang usia persaraan. Ringkasnya, simpanan persaraan sepatutnya dikeluarkan secara berperingkat, sekitar 20 tahun dari umur 60 hingga kira-kira 80 tahun, sejajar dengan jangka hayat purata dan risiko kehabisan simpanan.

Bagi menjadikan konsep ini lebih mudah difahami, KWSP memperkenalkan tiga penanda aras simpanan. Simpanan Asas sebanyak RM390,000 bertujuan menampung keperluan hidup minimum. Simpanan Mencukupi pada RM650,000 mencerminkan tahap kehidupan yang lebih selesa dan mampan. Simpanan Dipertingkat sebanyak RM1.3 juta pula menyokong persaraan berkualiti tinggi dengan keselamatan kewangan dan fleksibiliti yang lebih besar. Penanda aras ini bukan jaminan, tetapi rujukan praktikal untuk membantu ahli memahami secara realistik apa yang mampu disokong oleh simpanan mereka.

Bagaimana Pengeluaran Berasaskan Pendapatan Berfungsi

Berdasarkan ilustrasi KWSP, seorang pesara yang mempunyai simpanan RM390,000 pada umur 60 tahun boleh mengeluarkan sekitar RM1,625 sebulan pada tahun pertama. Dengan pengeluaran yang berdisiplin serta pulangan dividen yang berterusan, jumlah ini boleh meningkat kepada kira-kira RM4,434 sebulan pada usia 80 tahun. Mereka yang bersara dengan RM650,000 boleh bermula dengan pendapatan bulanan sekitar RM2,708, yang berpotensi meningkat melebihi RM7,389 di usia lanjut. Pada tahap Simpanan Dipertingkat RM1.3 juta pula, pengeluaran bulanan boleh bermula sekitar RM5,417 dan meningkat kepada kira-kira RM14,779 menjelang umur 80 tahun.

Walaupun angka ini bersifat ilustrasi dan bukan jaminan, ia menunjukkan bagaimana pengeluaran berasaskan pendapatan boleh membantu simpanan persaraan bertahan jauh lebih lama berbanding pengeluaran sekali gus.

Bagi mengukuhkan kecukupan jangka panjang, KWSP turut menyemak semula dasar untuk ahli yang mempunyai baki simpanan tinggi. Sebelum ini, simpanan melebihi RM1 juta boleh diakses dengan lebih bebas. Di bawah pendekatan baharu, ambang pengeluaran ini akan dinaikkan secara berperingkat dan diselaraskan dengan tahap Simpanan Dipertingkat RM1.3 juta menjelang 2028. Ini bermakna RM1.3 juta pertama akan dipelihara untuk menyokong pendapatan persaraan jangka panjang, manakala lebihan selepas itu dianggap sebagai simpanan tambahan yang boleh diakses dengan lebih fleksibel.

KWSP juga telah memperkukuh Skim Pelaburan Ahli (SPA). Ahli yang mempunyai simpanan melebihi tahap Simpanan Asas mengikut umur boleh melaburkan sehingga 30% daripada lebihan tersebut dengan pengurus dana yang diluluskan KWSP. Langkah ini memberi peluang kepelbagaian dan potensi pulangan yang lebih baik kepada pencarum berdisiplin, sambil mengekalkan tahap minimum simpanan persaraan dalam KWSP.

Pengajaran dan Batasan daripada Singapura

Di Singapura, Tabung Simpanan Pekerja Pusat (CPF) secara automatik menukar sebahagian simpanan persaraan kepada bayaran bulanan tetap, sekali gus mengurangkan risiko pesara kehabisan simpanan. Walaupun pendekatan ini wajar dikaji, ia tidak boleh diterapkan secara menyeluruh di Malaysia. Ramai rakyat Malaysia bersara dengan baki simpanan yang lebih rendah dan masih memerlukan fleksibiliti untuk menampung kos perubatan, komitmen hutang atau tanggungjawab keluarga.

Pendekatan yang lebih realistik ialah menjadikan bayaran bulanan sebagai pilihan lalai, sambil masih membenarkan pengeluaran sekali gus yang terhad, terutamanya bagi mereka yang mempunyai baki simpanan kecil. Pilihan lalai sangat berpengaruh. Bukti tingkah laku menunjukkan apa yang ditetapkan secara automatik sering menjadi pilihan utama.

Menilai Semula Umur Pengeluaran dan Golongan Tertinggal

Isu umur pengeluaran KWSP juga semakin relevan. Ramai rakyat Malaysia kini bekerja sehingga umur 60 tahun atau lebih, namun pengeluaran awal menggalakkan perbelanjaan simpanan persaraan ketika mereka masih mempunyai pendapatan. Menaikkan umur pengeluaran secara berperingkat kepada sekurang-kurangnya 60 tahun boleh membantu simpanan terus dilaburkan lebih lama dan meningkatkan hasil persaraan.

Namun, sebarang perubahan perlu dilaksanakan dengan berhati-hati. Pekerja dalam sektor yang memerlukan tenaga fizikal atau mereka yang menghadapi masalah kesihatan masih memerlukan fleksibiliti. Oleh itu, pelaksanaan berfasa, pengecualian yang jelas dan komunikasi telus amat penting bagi mendapatkan penerimaan awam.

Kecukupan persaraan juga lebih mencabar bagi pekerja gig dan suri rumah. Skim seperti i-Saraan Plus dan i-Suri telah memperluas perlindungan KWSP, namun penyertaan masih bersifat sukarela. Caruman mandatori mungkin kelihatan menarik, tetapi ketidaktentuan pendapatan menyukarkan penguatkuasaan tanpa menjejaskan keperluan asas seperti makanan dan sewa. Buat masa ini, caruman fleksibel yang disokong insentif dan padanan adalah lebih praktikal berbanding paksaan.

Sebahagian besar pembaharuan ini memerlukan pindaan kepada Akta KWSP, menjadikan pendekatan berhati-hati dari sudut politik tidak dapat dielakkan. Simpanan persaraan adalah isu peribadi yang sensitif, dan sebarang dasar yang dilihat menyekat akses boleh menerima tentangan. Namun, penangguhan pembaharuan juga membawa risiko jangka panjang. Tanpa perubahan bermakna, lebih ramai rakyat Malaysia akan memasuki usia tua dengan pendapatan tidak mencukupi dan sokongan yang terhad.

Malaysia tidak memerlukan reformasi radikal secara serta-merta. Apa yang diperlukan ialah perubahan minda. KWSP tidak lagi wajar dilihat sebagai “durian runtuh” persaraan, tetapi sebagai sumber pendapatan sepanjang hayat. Rangka Kerja RIA adalah langkah awal yang penting. Sama ada Malaysia bersedia melangkah lebih jauh akan menentukan sama ada generasi pesara akan menua dengan maruah atau dengan kebimbangan kewangan.

Nota: Artikel ini merupakan hasil sumbangan daripada Dr Paul Anthony Maria Das, Pensyarah Kanan Perakaunan & Kewangan, Fakulti Perniagaan & Undang-Undang, Universiti Taylor’s.