Menyingkap Buku The Black Swan, Sangat Relevan Dengan Keadaan Ekonomi Semasa

Sub Topik

Buku yang diterbitkan pada tahun 2007 bertajuk The Black Swan, telah dianggap oleh The Sunday Times sebagai salah satu daripada dua belas buku paling berpengaruh sejak Perang Dunia kedua.

Selepas kegawatan ekonomi pada tahun 2008, sekumpulan ahli ekonomi telah berbincang untuk mencari pelbagai buku yang paling berpengaruh, dan telah mampu mengubah landskap ekonomi global. Kemudiannya salah satu dari senarai buku tersebut ialah buku The Black Swan.

Berkenalan Dengan Pengarang Buku The Black Swan

Nassim Nicholas Taleb, dilahirkan pada tahun 1960. Beliau adalah seorang juru runding (consultant), ahli sains, ahli statistik, bekas pedagang (former trader) dan penganalisis risiko (risk analyst). Kebanyakan masa beliau banyak dihabiskan untuk mengkaji kerja yang melibatkan masalah rawak, kebarangkalian, dan ketidakpastian.

Disebabkan beliau banyak menghabiskan masa dalam mengkaji perkara tersebut, beliau terinspirasi untuk menulis lima kitab karangan falsafah mengenai ketidakpastian yang diterbitkan di antara tahun 2001 dan 2018. Salah satunya adalah The Black Swan.

Tahukah anda hasil tangan beliau semuanya terkenal dan bukannya buku The Black Swan sahaja yang bertaraf AAA? Buku Fooled By Randomness dan Antifragile juga merupakan buku yang sangat hebat dan berpengaruh.

Beliau menjadi profesor di beberapa buah universiti dan berkhidmat sebagai Professor of Risk Engineering di Universiti New York Tandon School of Engineering, sejak September 2008. Beliau telah menjadi ketua pengarang utama jurnal akademik Analisis Risiko dan Keputusan sejak September 2014.

Beliau juga pernah menjadi sebagai practitioner of mathematical finance, hedge fund manager dan derivatives trader. Kini beliau disenaraikan sebagai penasihat saintifik di Universa Investments.

Kisah The Black Swan

Buku ini telah diterbitkan pada tahun 2007 dan memberi tumpuan kepada kesan besar peristiwa luar biasa yang jarang berlaku dan tidak dapat diramalkan atau di luar pengetahuan seseorang.

Kebiasaannya manusia cenderung untuk mencari penjelasan yang mudah untuk peristiwa-peristiwa ini secara retrospektif. Taleb memanggilnya teori Black Swan.

Buku ini meliputi subjek yang berkaitan dengan pengetahuan, estetika, serta cara hidup, dan menggunakan unsur-unsur fiksyen dan anekdot dari sudut kehidupan beliau sendiri bagi menerangkan teori-teorinya. Buku The Black Swan telah berada di dalam carta senarai penjualan tertinggi New York Times selama 36 minggu.

Buku ini termasuk salah satu dari 5 volume bersiri iaitu The Incerto dan Fooled by Randomness (2001), The Black Swan (2007–2010), The Bed of Procrustes (2010–2016), Antifragile (2012), and Skin in the Game (2018).

Idea utama dalam buku Taleb bukan cuba meramalkan peristiwa Black Swan, tetapi untuk membina keteguhan terhadap peristiwa negatif dan keupayaan untuk mengeksploitasi peristiwa-peristiwa positif.

Taleb berpendapat bahawa bank dan firma perdagangan terdedah kepada peristiwa Black Swan yang sangat berbahaya dan terbuka kepada risiko kerugian melebihi ramalan model kewangan mereka yang tidak sempurna.

Suka sekiranya kami memetik idea utama yang di ketengahkan oleh isi kandungan buku ini:

“Beribu-ribu tahun sebelum ini, semua orang percaya burung angsa (swan) hanya berwarna putih, dan mereka berpendapat bahawa angsa berwarna hitam hanyalah sebuah mitos. Sehinggalah penemuan angsa berwarna hitam di Australia, ianya telah mengubah perspektif orang ramai mengenai angsa berwarna hitam”

Jika diperhalusi fenomena The Black Swan yang berlaku dalam dunia kewangan baru-baru ini, kita boleh ambil contoh kenaikan Bitcoin yang terlalu tinggi. Semua orang tidak percaya bagaimana Bitcoin boleh naik setinggi itu dan tidak ada perkara yang boleh menghalang kenaikan Bitcoin, sehinggalah fenomena The Black Swan berlaku.

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Artikel Terkini

Social Connect