Benjamin Graham, The Intelligent Investor Pun Pernah Rugi Besar

Benjamin Graham memulakan perkongsian pelaburan beliau pada tahun 1923, melalui Graham Corporation. Semasa membina perkongsian pelaburan tersebut, beliau menggunakan kaedah pelaburan yang gelar sebagai arbitrage techniques, iaitu membeli securities pada harga murah dan menjualnya ketika harga terlalu tinggi.

Operasi perkongsian pelaburan tersebut hanya berjalan selama 2 tahun.

Manakala pada tahun 1926, beliau telah menubuhkan satu akaun pelaburan bersama yang dikenali sebagai Benjamin Graham Joint Account. Melalui Struktur pelaburan yang beliau telah tubuhkan, beliau telah menerima 20% daripada hasil keuntungan 20% pada tahun pertama, 30% daripada hasil keuntungan 30% dalam tahun kedua, manakala pada tahun ketiga 50% daripada hasil keuntungan 50%.

Bayangkan sahaja pada tahun pertama iaitu tahun 1926, beliau memperolehi 32% keuntungan kenaikan daripada jumlah asal, sedangkan Dow Jones hanya naik 0.34%.

Kejayaan beliau yang tinggi pada masa itu tersebar dengan pantas. Semua orang mengenali beliau sebagai pelabur yang tersohor ketika itu.

Sehinggakan Bernard Baruch, salah satu legenda pelaburan sepanjang zaman di Wall Street juga pernah mengutarakan pelawaan mengenai minatnya untuk menjadi rakan kongsi Benjamin Graham. Namun, beliau menolak dengan baik pelawaan tersebut.

Beliau rasa tidak perlu rakan kongsi, kerana beliau masih mampu memberikan keuntungan sebanyak $600,000 pada tahun pertamanya.

Ketika beliau memulakan struktur pelaburan tersebut pada tahun 1926, dana pelaburan permulaan adalah sebanyak $450,000. Hasilnya 3 tahun selepas itu, ia telah meningkat menjadi $2.5 juta.

Artikel kali ini, kami ingin berkongsi bagaimana seorang lagenda yang memperkenalkan falsafah pelaburan Margin of Safety, juga boleh ‘tersungkur’.

Ketika berlakunya tragedi The Black Thursday pada tahun 1929, beliau berjaya membuat keuntungan dengan melakukan short terhadap saham.

Sehinggalah tahun 1930 apabila beliau merasakan bahawa pasaran saham sudah sampai kepada posisi Margin of Safety, maka beliau mula membeli saham. Tanpa melengahkan masa, beliau membeli saham-saham dengan penuh tamak sehingga menggunakan leverage, kerana beliau rasa jika beliau mampu menggunakan leverage sebaik mungkin, keuntungannya akan berlipat kali ganda.

Walaubagaimanapun, beliau telah mendapat pengajaran yang betul-betul bermakna pada ketika. Kenaikan awal pada tahun 1930, hanyalah untuk sementara waktu. Dow Jones masih meneruskan kejatuhan yang dahsyat sehinggalah tahun 1932.

Beliau telah kehilangan 50% daripada apa yang beliau miliki sebelum ini, dan di penghujung kejatuhan pasaran saham, beliau kehilangan 70% daripada keseluruhannya.

Sekiranya seorang lagenda pasaran saham yang bijak boleh melakukan kesilapan, bagaimana pula dengan kita?

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Dumb Money Vs Smart Money Dalam Pelaburan Saham

“Nak melabur saham mestilah tunggu Buy Call, baru boleh untung!”

Anda yang sedang melabur saham secara individu atau runcit, apa anda rasa jika anda sebenarnya dilabel sebagai ‘bodoh’ dalam dunia pelaburan saham ini? 

Jika anda ‘bodoh’, jadi siapa yang pandai sangat dalam pelaburan saham ini? Yang ‘cerdik’ ini ialah mereka yang datangnya dari industri atau lebih dikenali sebagai pelabur institusi. 

Marah dengan label yang diberikan? Bertenang, kerana label ini diberikan oleh pihak media kewangan di Wall Street yang menggambarkan perbezaan aliran tunai kedalam pasaran saham daripada pelabur individu dan aliran tunai daripada pelabur institusi. 

Kenapa Pelabur Runcit Dilabel ‘Dumb‘?

Jangan kecil hati, istilah ini diberikan hanya kerana pelabur runcit tidak mempunyai masa, akses kepada maklumat pasaran yang terhad dan juga kurang kesungguhan mengkaji laporan kewangan syarikat ketika membuat keputusan pelaburan.  

Pelabur runcit juga membuat kajian tentang saham syarikat secara individu dan tidak memiliki kumpulan penyelidik yang dedikasi memuat kajian dan mendapatkan maklumat. 

Oleh sebab ini, aliran tunai daripada pelabur runcit ke dalam pelaburan saham dilabel sebagai aliran tunai ‘bodoh’.

Tetapi mari kita semak semula, sampai hari ini kita masih jumpa pelabur-pelabur runcit yang membeli dan menjual saham dengan mengharapkan ‘buy call’. Malah ‘group‘ yang menawarkan perkhidmatan ‘buy call’ ini laris dilanggan. 

Banyak juga kisah pelabur rugi besar sebab beli saham yang naik ketika di puncak dan akhirnya menangis di bucu katil akibat kerugian. 

Belum cerita mereka yang ditipu (scam) dengan pelaburan yang tidak wujud. 

Jumlahnya bukan sedikit, ramai sebenarnya. Jadi cuba jawab soalan ini, adakah pelaburan seperti ini bijak? 

Pelabur Institusi Pula Bijak Sangat Ke?

Sumber: Investopedia

Pelabur institusi yang dilabel ‘Smart Money’ bijak sangat ke? Boleh buat keuntungan beratus peratus ke?

Jawapannya tidak juga, pernah sahaja pelabur institusi dan pengurus dana membuat keputusan yang salah yang mengakibatkan kerugian kepada organisasi mereka. Yang sampai melingkup pun ada!

Tetapi apa yang mereka ada dan pelabur runcit tiada, ialah mereka ada kelebihan (unfair advantage) untuk mendapatkan maklumat pasaran, kumpulan penganalisis pasaran berdedikasi dan berpengalaman yang cakna tentang apa yang terjadi dalam pasaran. Ini menjadikan mereka membuat keputusan pelaburan yang maklum.

Pelabur Runcit Hari Ini Semakin Bijak

Dengan usaha yang berterusan daripada pihak yang terlibat, banyak kelas dan sesi pembelajaran saham yang diadakan khas untuk pelabur runcit supaya melabur dengan ilmu

Walaupun mungkin pelabur runcit tidak mendapat maklumat sehebat pelabur institusi, tetapi kajian yang dibuat memadai untuk mereka meraih keuntungan dalam pasaran saham ini.

Nak berjaya dalam pelaburan saham ini tiada jalan mudah. Pengalaman dan usaha yang tidak putus di samping ketekunan menuntut serta menambah ilmu pelaburan akan menjadikan anda pelabur yang berjaya. 

Semoga berjaya!

Ramai sangat give up dalam saham. Kawan-kawan kami pun ramai dah give up.

Tapi kenapa give up?

Sebab kita sibuk mencari rahsia, teknik, indikator dan terlalu cepat nak kaya.

Bila dah rugi, mulalah salahkan cikgu, mentor, sifu yang ajar kita.

Hidup ni tak perlu complicated sangat.

Dan tak perlu pun tengok saham ni hari-hari. Cukup sebulan sekali. Yang penting kita tahu caranya dan aplikasikan dengan betul.

Kami suka kongsikan kaedah Swing ini sebab:

  • Kita tak perlu melekat di screen
  • Kita boleh bekerja seperti biasa
  • Kurang risiko untuk rugi
  • Set siap-siap bila nak jual saham tu
  • Kurang stress

InshaAllah berbaloi……

>> Pradaftar Sekarang & Dapatkan Akses Terawal!