Rugi RM2.4 Bilion Sehari, Negara Dalam Dilema

Sub Topik

Sejak pengumuman Perdana Menteri pada Hari Pekerja tentang pelaksanaan minggu ke-4 PKP, hampir semua sektor ekonomi dan aktiviti perniagaan akan dibenarkan beroperasi tertakluk kepada syarat dan SOP ditetapkan kerajaan.

Restoran boleh dibuka dan pelanggan boleh duduk dan makan di luar satu meja, orang ramai dah boleh jogging, dah boleh main golf, boleh ke pasaraya atau klinik, menaiki kenderaan seramai 4 orang dan bermacam-macam lagi.

Ada yang menyokong dan ada juga yang mengecam keputusan ini.

Negara Rugi Besar

Tahukah anda, di sebalik kelonggaran tersebut adalah untuk kepentingan ekonomi negara yang kini sedang mengalami kerugian hampir RM2.4 bilion sehari? Sejak 18 Mac lalu, jumlah kerugian yang dialami adalah sebanyak RM63 bilion.

Jika PKP terpaksa diteruskan, kerugian yang terpaksa ditanggung kerajaan adalah sebanyak 35 bilion. Ini menjadikan jumlah kerugian sebanyak RM98 bilion, hampir RM100 bilion!

Dalam masa yang sama, kerisauan juga timbul kerana negara kita belum pulih sepenuhnya daripada wabak Covid-19 ini. Walaupun graf menunjukkan hampir mendatar dan kes yang dilaporkan setiap hari berkurangan dan lebih ramai pesakit sudah sembuh, ia masih tidak selamat kerana sehingga hari ini masih belum ada ubat atau antiirus bagi wabak ini.

Sudah sembuh pun perlu pemantauan yang rapi adakah kebarangkalian virus ini boleh kembali?

Bila PKP Dilonggarkan, Kes Kembali Meningkat

Kita ambil pengajaran dari Pulau Utara Jepun iaitu Hokkaido. Selepas menamatkan perintah berkurung tiga minggu selepas kes jangkitan sudah menurun kepada satu angka, gelombang kedua mencatatkan 135 kes jangkitan Covid-19 dalam tempoh seminggu. Mereka menamatkan perintah berkurung pada 19 Mac lalu selepas membenarkan perniagaan dan sekolah beroperasi dan kini mengisytiharkan darurat kecemasan.

Dr Kiyoshi Nagase yang merupakan pengerusi Pertubuhan Perubatan Hokkaido menyesal dengan menamatkan perintah berkurung terlalu awal.

Manakala di Ontario, Kanada turut menunjukkan penurunan kes selama 3 hari dan kemudiannya meningkat mendadak dengan 525 kes baharu dan 59 kematian selepas 24 jam.

Paling kita perlu berjaga-jaga adalah kes sporadik di mana seseorang itu tiada perjalanan keluar negara mahu pun kontak dengan bekas pesakit. Ia boleh dijangkiti mungkin ketika kita sedang berada di luar, orang awam batuk atau bersin dan terkena di bahagian wajah atau tangan dan kita tidak menggunakan hand sanitizer atau membasuh tangan selepas itu.

Lagi Lama Perniagaan Ditutup, Ekonomi Semakin Merudum

Pihak kerajaan pula kelihatan runsing dengan keadaan ekonomi yang semakin meruncing dan mengalami kerugian setiap hari. Dalam tempoh sebulan, kita sendiri dapat lihat banyak hotel terkemuka ingin dan sudah menutup perniagaan mereka, ada juga yang diberhentikan kerja atau dipotong gaji.

Selain daripada sektor perhotelan, sektor penerbangan dan pelancongan amat terkesan dengan keadaan ini. Perniagaan yang mempunyai premis juga turut terkesan.

Bank juga terkesan, walaupun pada mulanya faedah automatik moratorium 6 bulan tidak perlu dibayar, kini dalam tempoh sebulan kenyataan itu ditarik semula bagi mengelakkan bank daripada mengalami kerugian.

Inilah ‘Normal Baharu’ yang perlu kita hadapi sekarang. Perniagaan perlu dibuka semula, orang ramai perlu kembali bekerja. Namun ada had yang perlu dipatuhi seperti mengamalkan jarak 1 meter, tidak boleh menyentuh di antara satu sama lain, tidak boleh bersalaman, kena bawa hand sanitizer ke mana saja, dan perlu memakai topeng muka setiap masa di luar rumah.

Persoalannya di sini, bersediakah kita untuk segala kemungkinan?

Adakah ianya seumpama kita sudah bersorak menang walaupun perlawanan belum lagi berakhir?

Kita sedang berhadapan dengan musuh kecil yang kita tidak nampak, namun sangat memberi kesan kepada semua orang di seluruh dunia.

Artikel ditulis oleh Puan Sarah Hata. Penulis merupakan seorang konsultan kewangan di sebuah institusi kewangan di Malaysia dan juga perunding imej. Mempunyai pengalaman menulis, memberi ceramah di beberapa syarikat seluruh Malaysia dan juga klien individu

Sumber Rujukan:

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Penafian: Artikel ini bertujuan membincangkan kepentingan ketelusan dan pendedahan kewangan dalam politik dari perspektif kewangan dan tadbir urus. Ia bukan bertujuan menyokong atau menolak mana-mana parti politik, calon atau individu. Sebarang angka, fakta dan maklumat berkaitan perbelanjaan kempen adalah berdasarkan sumber yang dinyatakan dan hendaklah dirujuk kepada sumber asal untuk konteks penuh.

Artikel Terkini

Social Connect