Sukuk Lestari USD1 Bilion

Bulan lepas, kerajaan Malaysia mengumumkan telah memulakan penawaran Sukuk Lestari yang bernilai lebih daripada USD1 bilion bagi menyokong matlamat negara untuk menjadi hab kewangan lestari.

Hasil daripada sukuk itu akan membiayai program dan projek yang mempunyai elemen kelestarian dan alam sekitar di samping menangani kesan sosio-ekonomi akibat pandemik Covid-19.

Sebelum ini, kerajaan telah pun melancarkan Sukuk Prihatin, antara inisiatif di bawah Pelan Jana Semula Ekonomi Negara (Penjana), yang mendapat sambutan luar jangkaan apabila mencatatkan langganan lebih RM666 juta mengatasi sasaran asal penerbitannya iaitu sebanyak RM500 juta.

Persoalannya, apa itu Sukuk?

Sukuk adalah satu sijil kewangan yang mengambil konsep sama seperti bon dalam kewangan konvensional.

Struktur membayar faedah terhadap pelaburan bon dalam kewangan konvensional adalah tidak dibenarkan kerana mengandungi unsur-unsur riba maka wujudlah penerbitan sukuk yang menggantikan konsep bon.

Bezanya dalam penjualan Sukuk, hasil langganan daripada pembeli sijil Sukuk itu akan digunakan untuk membeli aset dan melalui aset tersebut keuntungan akan dijana. Ia bukan semata-mata duit atas duit seperti dalam konsep bon.

Para pemegang sijil Sukuk atau disebut sebagai Sukukholders akan memiliki aset sokongan dan pulangan terhadap aset sokongan tersebut akan dibayar secara tetap dalam tempoh masa yang ditetapkan sama ada 2 tahun, seperti dalam kes Sukuk Prihatin, 5, 10, 20 atau mungkin 30 tahun.

Dalam Sukuk, penerbit Sukuk akan membuat kontrak untuk membeli kembali sijil Sukuk tadi di akhir tempoh dan aset sokongan akan dikembalikan oleh pemegang sijil Sukuk. Ini bermakna setelah aset dikembalikan, tiada lagi pulangan akan diterima oleh pemegang sijil Sukuk.

Dalam pelaburan, Sukuk sama seperti Bon yang merupakan instrumen pelaburan yang memberikan hasil tetap atau fixed-income.

Oleh kerana itu, selari dengan konsep tinggi risiko tinggi pulangan dan rendah risiko rendah pulangan, pulangan Sukuk tidaklah begitu tinggi berbanding pelaburan dalam ekuiti. Maka sama seperti Bon, ia dianggap sebagai pelaburan yang selamat.

Perbezaan ketara di antara Sukuk dengan Bon pula adalah, Sukuk melibatkan pemilikan aset manakala bon adalah obligasi hutang. Jika harga aset sokongan sukuk meningkat, maka keuntungan bulanan pelabur juga meningkat manakala keuntungan kadar faedah bon adalah tetap.

Dalam industri kewangan Islam. terdapat beberapa jenis kontrak yang digunakan dalam menerbitkan Sukuk, antaranya Sukuk Mudarabah (perkongsian untung), Sukuk Musharakah (perkongsian) , Sukuk Wakalah (wakil), Sukuk Ijarah (sewaan), dan Sukuk Murabahah (jual beli untung).

Hari ini struktur Sukuk digabungkan dengan elemen pasaran semasa seperti kelestarian (sustainable), Economic, Social, Governance (ESG), di peringkat Suruhanjaya Sekuriti juga ada panduan Sukuk Sustainable Responsible Investment (SRI), dan Sukuk Hijau atau Green Sukuk.

Semuanya bagi menarik tumpuan pelabur yang ingin pelaburan mereka disalurkan ke projek-projek hijau, lestari, dan memberi impak positif kepada alam dan masyarakat.

Ditulis oleh Arham Merican, Pengurus Shariah di sebuah institusi kewangan negara dan pemegang sijil Islamic Financial Planner (IFP). Merupakan lepasan Sarjana dalam bidang Pengajian Pembangunan, Fakulti Ekonomi Universiti Malaya. Beliau boleh dihubungi di [email protected].

Previous ArticleNext Article

Carbon Trading, Perdagangan Komoditi Yang Tak Ramai Orang Tahu

Perubahan iklim dunia merupakan agenda yang penting bagi kebanyakan negara maju di dunia pada hari ini. Mereka telah membangunkan teknologi masing-masing untuk mengurangkan pencemaran alam sekitar seperti pelepasan gas karbon dioksida ke atmosfera bumi.

Antara teknologi yang berkembang pesat pada ketika ini untuk menghalang kesan pemanasan bumi adalah wujudnya kenderaan yang menggunakan kuasa elektrik untuk berfungsi.

Amerika Syarikat merupakan negara yang memberi tumpuan serius terhadap perubahan iklim dunia. Joe Biden yang merupakan presiden Amerika Syarikat yang ke-46 telah berikrar akan memberi bantuan yang sewajarnya kepada mana-mana syarikat yang membangunkan teknologi hijau di negara tersebut.

Beliau juga menjemput negara-negara maju dan yang sedang membangun di dunia untuk sama-sama berbincang menegnai kesan pemanasan global.

Sebelum ini, kebanyakan negara perindustrian bersetuju untuk mengawal pengeluaran karbon dioksida melalui Protokol Kyoto. Kebanyakan negara telah bersetuju untuk  mengurangkan karbon dioksida melalui kaedah yang dinamakan carbon trading.

Carbon trading merupakan kaedah di mana sesebuah negara mempunyai kadar tertentu yang dibenarkan untuk melepaskan gas karbon dioksida ke udara.

This image has an empty alt attribute; its file name is Carbon-Trading-Perdagangan-Komoditi-Yang-Kurang-Diketahui-Ramai2.jpg
Kredit Gambar: I Matter Youth

Setiap negara mempunyai kuota berdasarkan perindustrian yang ada di dalam negara tersebut. Kuota yang diberikan kepada negara adalah di dalam bentuk permit, di mana permit ini boleh dijual kepada mana-mana negara perindustrian lain jika negara tersebut tidak mahu menggunakannya.

Kebanyakan negara perindustrian membeli permit daripada negara membangun yang menyertai Protokol Kyoto ini, di mana kebanyakan negara membangun dan miskin tidak mempunyai pelepasan karbon dioksida yang tinggi.

Selain daripada ianya boleh dijual di antara negara, permit ini juga boleh dijual di antara satu kilang kepada kilang yang lain di dalam negara yang sama. Jika kilang A tidak menggunakan sepenuhnya permit yang diberi kepadanya, kilang A boleh menjual permit tersebut kepada kilang B.

Kaedah ini dipanggil cap and trade.

Carbon Trading Mempunyai Permintaan Dalam Pasaran

Kredit Gambar: New Atlas

Kebiasannya harga permit pelepasan karbon dioksida ini dikira dalam unit tan metrik. Harganya pula sama seperti harga saham atau komoditi yang bergantung kepada permintaan dan pengeluaran (supply and demand).

Hedge fund turut melakukan trading terhadap carbon trading ini kerana ianya mempunyai nilai dalam pasaran negara maju. Kesatuan Eropah merupakan negara yang paling aktif melakukan trading ini kerana peraturan yang semakin ketat terhadap pelepasan karbon dioksida di kalangan ahli kesatuan tersebut.

Jika dilihat di atas kertas, sistem ini dapat mengurangkan kesan perubahan cuaca namum hakikatnya ia tidaklah seperti yang digambarkan. Walaupun ada negara yang mematuhi protokol tersebut, ada juga negara yang menipu dan melakukan rasuah.

Cara Atasi Masalah Karbon Dioksida Dalam Udara

Untuk mengatasi masalah perubahan cuaca ini, ianya bukanlah perkara yang mudah untuk diselesaikan. Cara paling mudah dan semula jadi adalah dengan menanam kembali pokok-pokok yang telah ditebang.

Walaupun nampak mudah, banyak negara tidak mampu melakukannya. Kini wujud pula teknologi yang terbaru iaitu teknologi untuk memerangkap korbon dioksida dalam atmosfera bumi.

Teknologi ini merupakan salah satu altenatif yang dibangunkan oleh negara maju bagi mengurangkan karbon dioksida di udara.

Kredit Gambar: WSJ

Masalah yang timbul mengenai teknologi ini adalah, sekiranya karbon dioksida telah diserap oleh perangkap karbon dioksida, ke mana pula ianya akan disalurkan?

Hanya syarikat petroleum saja yang berminat untuk mendapatkan karbon dioksida untuk digunakan dalam proses pencairan petroleum yang digali di dalam perut bumi.

Sumber Rujukan:

Majalah Labur