Nak Melabur Saham Petronas Dagangan Berhad? Ambil Tahu 11 Perkara Ini Terlebih Dahulu

Tersenarai pada 8 Mac 1994, Petronas Dagangan Berhad (PDB) merupakan syarikat pemasaran downstream petroleum products yang terbesar di Malaysia. Bernilai sebanyak RM24.0 bilion dalam market capitalisation, PDB disenaraikan sebagai salah satu komponen FBMKLCI kerana ia adalah merupakan di antara 30 syarikat terbesar di Malaysia buat masa kini.

Di sini, saya ingin memberikan update tentang prestasi kewangan dan penilaian saham terkini bagi PDB. Jom kita lihat 11 perkara ini sebelum nak mulakan langkah melabur ke dalam saham PDB:

1. Segmen Retail

Kini, segmen ini menjana pendapatannya dengan mempunyai lebih daripada 1,000 stesen petrol berjenama PETRONAS di seluruh negara Malaysia. Daripada rangkaian itu, ia mempunyai 700 lebih buah Kedai Mesra dan telah membuka kedai makan seperti KFC, McDonald’s, Burger King, Subway, Starbucks dan sebagainya di kawasan stesen minyak.

Prestasi kewangan segmen ini sensitif kepada harga minyak terkini. PDB telah mencatat untung operasi yang terendah bagi tahun 2014, sebab ia mengalami penurunan harga minyak yang mendadak pada suku kedua tahun 2014. Ini telah menyebabkan pengurangan margin operasi bagi PDB pada tempoh tersebut.

Sejak tahun 2014, kerajaan Malaysia telah melaksanakan ‘managed float price mechanism’ untuk mengurangkan beban subsidi petrol. Dengan ini, kos minyak tempatan kini lebih hampir dengan harga minyak semasa di pasaran global.

PDB telah bertindak dan telah menambah baik pengurusan inventori minyak. Ini telah mengurangkan jurang yang disebabkan oleh perubahan harga minyak bulanan dan mengurangkan kos produk secara keseluruhan. Ini telah meningkatkan untung operasi PDB bagi segmen ini daripada RM291.4 juta pada tahun 2014 kepada RM596.1 juta pada tahun 2018.

Sumber: Laporan Tahunan PDB

2. Segmen Komersial

Segmen ini menjana perolehan daripada pemasaran diesel, minyak jet A-1, bitumen, gasoline, kerosene, petroleum coke, dan sulfur.

Prestasi kewangan segmen ini juga sensitif pada harga minyak semasa. Tetapi, ia telah merekodkan untung operasi yang lebih stabil jika dibanding dengan segmen Retail. Untung operasi telah meningkat daripada RM381.8 juta pada tahun 2012 kepada RM534.2 juta pada tahun 2018.

Sumber: Laporan Tahunan PDB

3. Perolehan

PDB telah mencatatkan perolehan yang terendah pada tahun 2016. Ianya disebabkan oleh penurunan harga minyak sejak suku kedua tahun 2014. Sejak tahun 2017, PDB merekodkan peningkatan daripada segi perolehan. Ia disumbangkan oleh pemulihan harga minyak pada dua tahun lepas. Perolehan meningkat daripada RM21.5 bilion pada tahun 2016 kepada RM30.1 bilion pada tahun 2018.

Sumber: Laporan Tahunan PDB

Pada 7 tahun yang lepas, PDB mencatatkan purata sebanyak RM825 juta setahun dalam keuntungan bersih. Di sini, saya telah mengasingkan keuntungan yang dijanakan daripada penjualan syarikat-syarikat tersebut:

Untung Pelupusan Syarikat 2016: RM 35.6 juta

– PETRONAS (Vietnam) Co. Ltd

Untung Pelupusan Syarikat 2017: RM 430.8 juta

– Thang Long LPG Company Ltd
– PETRONAS Energy Philippines, Inc.

Pengasingan ini adalah diperlukan jika kita hendak menilai keupayaan PDB sebenar daripada segi penjanaan keuntungan daripada perniagaan teras (core business).

Sumber: Laporan Tahunan PDB

5. Return on Equity (ROE)

ROE purata bagi PDB adalah sebanyak 15.76% setahun bagi tempoh 7 tahun yang lalu. Ini bermakna PDB telah menjana sebanyak RM15.76 di dalam untung bersih daripada setiap RM100 dalam ekuiti pemegang saham.

Sumber: Laporan Tahunan PDB

6. Pengurusan Aliran Tunai

Daripada tahun 2012 sehingga 2018, PDB telah menjana aliran tunai operasi sejumlah RM9.44 bilion dan pendapatan faedah sebanyak RM395.0 bilion. Bagi tempoh 7 tahun tersebut, PDB telah membayar:

– RM2.30 bilion dalam capital expenditures (CAPEX).
– RM1.02 bilion dalam penyelesaian bersih hutang bukan semasa.
– RM5.06 bilion dalam pembayaran dividen kepada pemegang saham.

Ia telah menambah tunai bakinya daripada RM251.3 juta pada tahun 2012 kepada RM2.19 bilion pada tahun 2018. Ini membuktikan bahawa PDB adalah sebuah syarikat yang berupaya untuk meneruskan pembayaran dividen dengan konsisten pada masa hadapan.

Sumber: Laporan Tahunan PDB

7. Kedudukan Kewangan Terkini

Pada 31 Disember 2018, PDB mencatat sebanyak RM183.7 juta dalam liabiliti bukan semasa dan juga RM5.90 bilion dalam ekuiti pemegang saham. Maka, gearing ratio-nya ialah 3.12%.

Pada masa yang sama, PDB telah merekodkan sebanyak RM5.32 bilion di dalam aset semasa dan RM3.05 bilion dalam liabiliti semasa. Maka, ia mempunyai nisbah semasa sebanyak 1.75.

8. Siapa Pemilik Terbesar PDB?

Pada 14 Februari 2019, 5 pemilik terbesar dan pemegangan sahamnya di dalam PDB adalah seperti berikut:

No.Pemegang SahamPemegangan Saham
1Petroliam Nasional Bhd69.86%
2Employees Provident Fund Board4.94%
3Amanah Saham Bumiputera1.61%
4Amanah Saham Malaysia1.51%
5Amanah Saham Malaysia 2 – Wawasan1.11%
6Pemegang Saham Lain20.93%
7Pemegangan Saham Keseluruhan100.00%

Sumber: Laporan Tahunan 2018 PDB

9. P/E Ratio

Pada 27 April 2019, harga saham bagi PDB ialah RM24.10. Pada tahun 2018, PDB merekod sebanyak RM0.855 dalam Earnings Per Share atau EPS. Maka, P/E Ratio bagi PDB yang terkini adalah 28.19, hampir dengan tempoh purata 7 tahun iaitu sebanyak 30.01.

Sumber: Laporan Tahunan 2018 PDB

10. P/B Ratio

Pada 31 Disember 2018, PDB telah mencatat aset bersih sebanyak RM5.936 bagi setiap saham. Maka, P/B Ratio terkini bagi PDB ialah 4.06, lebih rendah jika dibandingkan dengan purata 7 tahun iaitu sebanyak 4.67.

Sumber: Laporan Tahunan 2018 PDB

11. Kadar Dividen

Pada tahun 2018, PDB telah membayar RM0.70 di dalam Dividends Per Share (DPS). Jadi, PDB telah mengekalkan pemberian DPS dengan stabil pada 7 tahun lepas.

Jika PDB berupaya untuk meneruskan bayaran DPS sejumlah RM0.70 bagi tahun-tahun berikutnya, kadar dividen bagi PDB terkini ialah 2.90% setahun, sedikit tinggi jikalau dibandingkan dengan purata 7 tahun iaitu sebanyak 2.69% setahun.

 

 

Sumber: Laporan Tahunan PDB

Sudut Pandangan

Setelah penyusutan harga saham PDB pada tahun 2015 ekoran penurunan harga minyak dunia, ia telah meningkat dan kekal pada tahap RM25.00 sejak Februari 2016.

Sumber: Google Finance

Pengekalan harga saham ini telah memaparkan keputusan kewangan PDB bagi tempoh 2 tahun tersebut, iaitu kestabilan daripada segi untung bersih dan DPS.

Buat masa kini, penilaian saham bagi PDB adalah seperti berikut:

– P/E Ratio sebanyak 28.19

– P/B Ratio sebanyak 4.06

– Kadar Dividen sebanyak 2.90%

Jadi, wajarkah untuk membeli saham PDB hari ini pada harga RM24.10 seunit saham?

Itu bergantung kepada pelan pelaburan saham masing-masing.

Biodata Penulis

Ian Tai merupakan Pengasas portal saham Bursaking.com.my dan Editor di KCLau.com. Beliau juga merupakan Penyumbang Artikel kepada The Fifth Person, Value Invest Asia dan Small Cap Asia, laman-laman web saham terkemuka di Singapura.
Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Faktor Yang Menyebabkan India Gagal Dalam Pasaran Industri Semikonduktor Dunia

Industri semikonduktor merupakan industri yang sangat penting dalam kehidupan moden pada hari ini. Disebabkan kepentingan industri ini, kita boleh melihat nilai pasaran dalam industri ini berjumlah $559 billion pada masa ini. Antara negara yang penting dalam menghasilkan semikonduktor dunia ini adalah Amerika Syarikat, China, Jepun, Taiwan dan juga Korea Selatan.

Walaupun begitu, hanya Amerika Syarikat, Jepun, Taiwan dan Korea Selatan sahaja merupakan negara yang mampu menghasilkan semikoduktor berkualiti tinggi dalam peralatan elektronik yang diguna pakai seharian pada masa kini.

Sumber: Statista

Bagi China pula, negara itu merupakan pengguna semikondutor paling besar di dunia dan hanya mampu menghasilkan semikonduktor yang asas sahaja. Tetapi negara tersebut telah melaburkan sejumlah wang yang sangat besar dalam membangunkan industri semikonduktor mereka sendiri yang mana bakal mengugat pasaran yang dipegang oleh pemain industri ini terutamanya negara barat.

Selain China, India juga merupakan salah satu negara yang pernah cuba untuk menjadi pemain dalam industri semikonduktor dalam pasaran dunia. Tetapi setelah hampir tiga dekad mencuburi bidang ini, negara tersebut dilihat gagal dalam menghasilkan semikonduktor yang dapat bersaing di peringkat pasaran antarabangsa.

Perkembangan era semikonduktor ini bermula pada awal era 1960-an di Silicon Valley. Pada ketika itu, Syarikat Fairchild Semiconductor merupakan sebuah syarikat yang pertama menghasilkan cip secara komersial. Pada era tersebut mereka berlumba-lumba untuk membuka kilang semikonduktor di kawasan luar negara di mana negara Asia menjadi destinasi mereka. Pada ketika itu juga, syarikat semikonduktor di Amerika Syarikat melihat Asia sebagai destinasi yang baru kerana kebanyakan negara Asia baru sahaja merdeka dari penjajahan barat dan polisi mereka adalah mempelawa pelabur dari negara luar untuk memajukan negara mereka.

India dilihat salah satu negara yang mengamalkan dasar demokrasi di Asia tetapi melihat kepada keadaan politik dan karenah birokrasi yang tidak stabil, syarikat semikonduktor Amerika Syarikat tidak berani untuk melabur di India dan memilih Malaysia sebagai destinasi pelaburan mereka. India kemudian membangunakan industri semikonduktor mereka sendiri pada era 1980-an, pada ketika itu negara berada pada landasan yang betul bersaing dalam industri tersebut.

India telah menubuhkan pusat penyelidikan yang digelar sebagai SCL. Pada era tersebut, India bersaing bersama dengan Taiwan, Korea Selatan dan Jepun dalam membangunkan industri semikonduktor mereka. Negara yang baru sahaja membangunkan industri semikonduktor mereka pada ketika itu berada dalam fasa tidak jauh ketingalan dengan pelopor industri ini iaitu Amerika Syarikat. Pada ketika itu, kebanyakan mereka hanya ketinggalan sebanyak dua generasi dalam menghasilkan cip prosesor mereka sendiri.

Setelah tiga dekad, kini India telah dilihat ketinggalan sebanyak 12 generasi dalam industri ini. Taiwan dan Korea Selatan dilihat dapat bersiang hebat dalam menghsilkan cip untuk pasaran antarabangsa malah syarikat Taiwan, TSMC secara rasmi mampu mengatasi Intel dalam menghasilkan cip yang bersaing 5 nanometer yang mana pada ketika ini Intel tersepit dalam menghasilkan mikrocip bersaiz 14 nanometer.

Sumber: TF Post

Terdapat beberapa faktor mengapa India gagal membangunkan industri semikonduktor mereka sendiri. Jika dilihat tenaga kerja, mereka mampu untuk menghasilkan teknologi semikonduktor sekurang-kurang dapat bersaing dengan Jepun atau Korea Selatan tetapi mereka dilihat telah gagal dalam perlumbaan tersebut.

Punca paling utama adalah rasuah dikalangan pegawai kerajaan India. Rasuah dalam pentadbiran kerajaan menyebabkan syarikat yang dimiliki oleh kerajaaan gagal menghasilkan apa yang sepatutnya dilakukan oleh syarikat semikonduktor. Selain itu juga, ramai pakar-pakar yang terlibat dalam semikonduktor ini  tidak berminat untuk bekerja di syarikat milik kerajaan disebabkan perkara tersebut.

Paling penting dalam menghasilkan semikonduktor adalah bekalan air bersih yang sangat banyak. Bekalan air bersih di India masih lagi menjadi perkara utama dan masalah domestik bagi negara tersebut. Industri ini memerlukan bekalan air bersih yang sangat banyak bagi menjalankan aktiviti pengahsilan cip yang berkualiti tinggi.

Syarikat milik kerjaan itu tidak berjaya menghasilkan semikonduktor dalam pasaran dan hanya mendapat kontrak dari kerajaan untuk terus beroperasi. Kerugian dicatatkan setiap tahun menyebabkan syarikat tersebut dilihat gagal dalam industri yang penting di India.

Pada tahun 2021, nilai industri yang berkaitan dengan semikonduktor di India adalah sebanyak $27billion dan pada ketika ini negara tersebut masih lagi mengimport bekalan semikonduktor dari negara luar. Jika era 1980-an industri semikonduktor di India hanya ketingalan dua generasi berbanding negara barat, kini mereka telah ketinggalan sebanyak 12 generasi dalam perlumbaan untuk menghasilkan cip bertaraf dunia. Kini negara itu ingin kembali sekali lagi dalam penghasilan cip untuk bersaing dengan pasaran dunia.

Baca juga:

Bila dah dapat rentak dalam dunia pelaburan saham ini, mesti kita bersemangat nak capai tujuan utama kita iaitu nak menggandakan duit pelaburan. Betul tak?

Kalau nak jadi pelabur dan pedagang yang bijak memilih saham berkualiti tinggi, mestilah kena pandai kuasai teknik Analisis Fundamental dan Analisis Teknikal

Pernah dengar formula CANSLIM? Ala…formula popular yang pelabur serata dunia gunapakai. Formula best ini dicipta oleh pelabur tersohor dunia iaitu William J. O’Neil.

Kami juga menggunakan formula yang sama semasa nak pilih saham. Tapi kena fahamkan dulu. Lepas tu insha-Allah senang. Dalam ebook CANSLIM ini kami detailkan lagi ceritanya -> http://thekapital.my/Ebook-CANSLIM