Inspirasi

Sejarah Penciptaan Topeng Muka N95 Oleh Saintis Malaysia

Pada ketika ini, topeng muka merupakan benda yang wajib dipakai bagi mengelakkan jangkitan virus yang merbahaya ini jika kita berada di tempat awam. Topeng muka yang paling terkenal adalah topeng muka jenis N95, di mana topeng ini merupakan topeng yang sering dipakai oleh barisan hadapan (frontliners) dalam menangani masalah ini.

Tahukah anda bahawa topeng N95 dicipta oleh seorang rakyat Malaysia pada abad ke-19?

Mesti kita terkejut kerana kebanyakan peralatan atau teknologi yang melibatkan perubatan ini berasal dari barat. Insan yang bertanggungjawab dalam penciptaan topeng N95 ini adalah Dr Wu Lien Teh.

Beliau dilahirkan pada tahun 1879 di Pulau Pinang dan mendapat pendidikan di Penang Free School pada ketika itu. Beliau kemudiannya mendapat tajaan biasiswa unuk melanjutkan pelajaran ke universti berprestij dunia iaitu Universiti Cambridge di dalam bidang perubatan.

Nama Dr Wu menjadi sebutan apabila merupakan doktor pertama telah menyelamatkan China daripada pandemik pada tahun 1910. Beliau ditugaskan oleh kerajaan British untuk pergi ke Tianjin, sebuah dearah yang berada di bahagian utara China yang dulunya berada di dalam kawasan Manchuria.

Pada waktu itu, daerah itu telah dijangkiti dengan wabak yang boleh membunuh dalam tempoh 24 hingga 48 jam selepas seseorang dijangkiti. Kebanyakan masyarakat di situ percaya bahawa jangkitan penyakit ini adalah berpunca daripada sejenis lalat.

Dr Wu yang mengambil spesimen daripada mayat yang dijangkiti penyakit tersebut dan telah membuat kajian untuk mengetahui bagaimana penyakit ini boleh berjangkit. Hasil kajiannya, beliau mendapati penyakit ini berjangkit melalui cecair yang berada di dalam tubuh pesakit.

Dengan penemuan beliau, Dr Wu mengambil inisatif untuk menghalang virus ini daripada terus merebak kepada orang ramai.

Beliau mengarahkan pihak berkuasa Manchuria untuk mengawal pergerakan para penduduk yang berada di sekitar terutamanya di kawasan stesen kereta api. Beliau juga telah mencipta topeng muka yang dihasilkan daripada kapas yang dibalut dengan kain.

Topeng ini adalah perintis kepada topeng N95 yang ada di dunia pada hari ini.

Pada ketika wabak itu mula merebak, pihak berkuasa China turut mengabil pakar dari negara barat iaitu Dr Gérald Mesny yang berasal dari Perancis. Pada masa itu, Dr Gérald Mesny telah pergi melawat pesakit yang dijangkiti penyakit ini bagi mendapat maklumat dengan lebih terperinci.

Pada ketika itu, Dr Wu telah menasihatkan Dr Gérald Mesny supaya memakai topeng muka yang diciptanya bagi menghalang wabak itu daripada menjangkiti dirinya.

Malangnya, pelawaan itu diejek oleh Dr Gérald Mesny yang menyatakan bahawa dia tidak mungkin mendapat manfaat daripada seorang doktor yang berbangsa Cina. Beliau telah memasuki hospital tersebut tanpa memakai topeng muka bagi membuktkan dakwaanya itu benar.

Nasib malang menimpa beliau apabila telah meninggal dunia dalam tempoh dua hari selepas lawatan tersebut.

Mula Jadi Popular

Topeng muka yang dicipta oleh Dr Wu ini sangat popular kerana ia dihasilkan oleh bahan-bahan yang boleh didapati di pasaran. Ketika  krisis yang melanda Sepanyol pada tahun 1918 yang merupakan sejenis penyakit pandemik, topeng muka yang dicipta oleh Dr Wu telah digunakan secara meluas.

Di atas sumbangan dalam kajian penyakit berjangkit ini, beliau telah dicalonkan sebagai salah seorang pemenang anugerah Nobel di dalam bidang perubatan pada tahun 1935. Anugerah ini merupakan anugerah yang tertinggi dalam bidang sains.

Dr Wu kemudiannya kembali ke Tanah Melayu pada tahun 1937 akibat peperangan yang berlaku di antara China dan Jepun. Beliau telah membuka klinik kesihatan di Ipoh setelah kembali ke Tanah Melayu dan meninggal dunia pada tahun 1960.

Sumbangan beliau terhadap penghasilan topeng N95 merupakan yang terbesar di dalam sejarah bagi menghalang daripada terkena penyakit pandemik.

Sumber Rujukan:

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

4 Prinsip Pelaburan Warren Buffett Yang Masih Berkesan

Warren Buffett bukan sekadar pelabur berjaya, tetapi simbol kepada disiplin, pemikiran rasional dan kesabaran dalam dunia pelaburan. Dengan rekod pulangan jangka panjang yang konsisten melalui Berkshire Hathaway, pendekatan Buffett sering dijadikan rujukan oleh pelabur di seluruh dunia termasuk pelabur runcit yang baru bermula.

Apa yang menarik, strategi Buffett tidak bergantung kepada ramalan pasaran, spekulasi jangka pendek atau trend semasa. Sebaliknya, beliau berpegang kepada prinsip asas yang ringkas tetapi sukar untuk diamalkan secara konsisten.

Artikel ini menghuraikan empat prinsip utama pelaburan ala Warren Buffett dan bagaimana ia boleh diaplikasikan oleh pelabur dalam konteks pasaran hari ini.

Prinsip 1: Melabur Dalam Perniagaan Yang Difahami

Salah satu prinsip paling asas tetapi sering diabaikan ialah keperluan untuk memahami perniagaan yang ingin dilaburkan. Bagi Buffett, membeli saham bermaksud membeli sebahagian daripada sebuah perniagaan sebenar, bukan sekadar membeli simbol atau kod saham di papan dagangan.

Buffett mengelakkan pelaburan dalam industri atau model perniagaan yang berada di luar lingkaran kefahamannya, walaupun sektor tersebut sedang popular atau mencatatkan kenaikan mendadak. Prinsip ini membantu pelabur membuat keputusan berdasarkan fakta dan logik, bukan emosi atau tekanan pasaran.

Dalam konteks pelabur runcit, memahami perniagaan merangkumi:

  • Cara syarikat menjana pendapatan
  • Produk atau perkhidmatan utama
  • Kedudukan syarikat dalam industri
  • Faktor yang boleh menjejaskan kelangsungan keuntungan

Pelabur yang memahami perniagaan akan lebih tenang menghadapi turun naik harga saham kerana mereka menilai prestasi berdasarkan asas perniagaan, bukan pergerakan harga jangka pendek.

Prinsip 2: Memilih Syarikat Dengan Kelebihan Daya Saing Jangka Panjang

Buffett menekankan kepentingan melabur dalam syarikat yang mempunyai kelebihan daya saing mampan, atau sering dirujuk sebagai economic moat. Ini merujuk kepada keupayaan sesebuah syarikat untuk mengekalkan kedudukannya dalam pasaran dan melindungi keuntungan daripada ancaman pesaing.

Kelebihan daya saing ini boleh hadir dalam pelbagai bentuk, antaranya:

  • Jenama yang kukuh dan dipercayai
  • Kos operasi yang lebih rendah berbanding pesaing
  • Rangkaian pelanggan yang setia
  • Halangan kemasukan yang tinggi dalam industri

Syarikat yang mempunyai moat biasanya lebih tahan menghadapi kitaran ekonomi, tekanan persaingan dan perubahan pasaran. Dalam jangka panjang, inilah jenis perniagaan yang mampu menjana pulangan konsisten kepada pemegang saham.

Buffett sendiri terkenal dengan pegangan jangka panjang dalam syarikat yang mempunyai ciri-ciri ini, seperti Coca-Cola dan American Express.

Prinsip 3: Fokus Kepada Nilai, Bukan Harga

Satu lagi kesilapan lazim pelabur ialah menyamakan saham murah dengan saham bernilai. Buffett membezakan dengan jelas antara harga pasaran dan nilai intrinsik.

Nilai intrinsik merujuk kepada nilai sebenar sesebuah perniagaan berdasarkan keupayaannya menjana aliran tunai pada masa hadapan. Harga saham pula dipengaruhi oleh sentimen pasaran, emosi pelabur dan faktor jangka pendek yang tidak semestinya mencerminkan prestasi sebenar syarikat.

Buffett terkenal dengan pendekatan membeli syarikat berkualiti pada harga yang munasabah, bukannya membeli syarikat biasa hanya kerana harganya murah. Pendekatan ini turut disokong oleh konsep margin of safety, iaitu membeli saham apabila harga pasaran berada di bawah anggaran nilai intrinsik bagi mengurangkan risiko kerugian.

Bagi pelabur, ini bermaksud:

  • Tidak mengejar saham semata-mata kerana ia sedang naik
  • Tidak panik menjual saham berkualiti hanya kerana harga sementara menurun
  • Memberi fokus kepada prestasi kewangan dan potensi jangka panjang

Prinsip 4: Kesabaran Sebagai Kunci Pulangan Jangka Panjang

Prinsip terakhir, dan mungkin paling sukar untuk diamalkan, ialah kesabaran. Buffett berulang kali menegaskan bahawa kejayaan pelaburan bukan bergantung kepada kebolehan meramal pasaran, tetapi kepada tempoh berada dalam pasaran.

Beliau percaya bahawa pelabur sepatutnya bersedia memegang saham berkualiti untuk jangka masa yang panjang, selagi asas perniagaan kekal kukuh. Pendekatan ini membolehkan pelabur mendapat manfaat daripada pertumbuhan perniagaan dan kesan gandaan (compounding) dari semasa ke semasa.

Dalam realiti pasaran moden yang dipenuhi dengan maklumat pantas dan turun naik harian, kesabaran sering diuji. Namun, sejarah menunjukkan bahawa pelabur yang berdisiplin dan berfokus kepada jangka panjang cenderung mencapai keputusan yang lebih baik berbanding mereka yang kerap keluar masuk pasaran.

Kesimpulannya, pendekatan pelaburan Warren Buffett tidak menjanjikan kekayaan segera, tetapi ia menawarkan sesuatu yang lebih penting: konsistensi, kawalan risiko dan ketenangan dalam membuat keputusan.

Empat prinsip utama yang boleh dirumuskan ialah:

  1. Melabur hanya dalam perniagaan yang difahami
  2. Memilih syarikat dengan kelebihan daya saing jangka panjang
  3. Menilai saham berdasarkan nilai, bukan harga
  4. Mengamalkan kesabaran sebagai strategi utama

Dalam dunia pelaburan yang semakin kompleks, prinsip-prinsip ini kekal relevan dan praktikal untuk pelabur yang ingin membina kekayaan secara berdisiplin dan berteraskan asas yang kukuh.