Ambil Tahu 13 Perkara Ini Sebelum Nak Melabur Saham Top Glove

Top Glove Corporation Berhad (Top Glove) adalah salah sebuah syarikat pengeluaran sarung tangan getah yang terbesar di dunia. Kini, ia menjalankan operasinya di Malaysia, Thailand, China, Amerika Syarikat, dan Eropah. Market Capitalisation Top Glove telah mencecah RM12.5 bilion pada 13 Februari 2019.

Di sini, saya ingin memberikan update mengenai prestasi kewangan terkini dan menilai sahamnya secara objektif.

Jom kita tengok 13 perkara yang kita perlu tahu tentang Top Glove sebelum nak melabur ke dalam sahamnya.

1. Pengeluaran Kapasiti Setinggi 60.5 Bilion Setahun

Top Glove telah berjaya menperkembangkan operasinya daripada 19 kilang yang berupaya mengeluarkan 31.5 bilion sarung tangan getah setahun pada tahun 2009 kepada 40 buah kilang sarung tangan getah dengan pengeluaran kapasiti sebanyak 60.5 bilion setahun pada 2018.

Ini merupakan peningkatan CAGR sebanyak 7.5% setahun pada masa 10 tahun tersebut.

Sumber: Laporan Tahunan Top Glove

2. Ubah Product Sales Mix kepada Sarung Tangan Nitril 

Pada tahun 2018, Top Glove telah meningkatkan nisbah jualan sarung tangan nitril kepada 36% daripada 11% pada tahun 2011. Pada masa itu, ia menurunkan nisbah jualan sarung tangan latex powdered daripada 55% pada 2011 kepada 31% pada 2018. Kenapa?

Sebab kos penghasilan sarung tangan nitril adalah lebih rendah jika dibandingkan dengan sarung tangan latex.

Sumber: Laporan Tahunan Top Glove

3. Pasaran Utamanya Eropah dan Amerika Utara

Pada tahun 2018, 56% jualan keseluruhan Top Glove adalah jualan eksport. Pasaran utamanya adalah di Eropah dan Amerika Utara, 30% adalah ke negara di benua Asia termasuk Timur Tengah, dan 14% adalah jualan ke negara-negara Afrika dan Amerika Latin.

Sumber: Laporan Tahunan Top Glove

4. Top Glove Mencapai CAGR Keuntungan sebanyak 11.0% 

Sepanjang 10 tahun yang lalu, Top Glove telah mencatatkan peningkatan jualan keseluruhan yang konsisten daripada RM1.53 bilion pada tahun 2009 kepada RM4.21 bilion pada tahun 2018. Dengan penghasilan sarung getah nitril, ia berjaya mengekalkan margin keuntungan pada paras 10% daripada perolehannya.

Maka, ia telah meningkatkan keuntungan bersihnya daripada RM169.1 juta pada tahun 2009 kepada RM434.2 juta pada tahun 2018, iaitu pertumbuhan CAGR sebanyak 11.0%.

Sumber: Laporan Tahunan Top Glove

5. Return on Equity (ROE) Purata Sebanyak 16.85% Setahun

Top Glove telah mencapai ROE purata sebanyak 16.85% setahun bagi tempoh 10 tahun tersebut. Maka, mereka berjaya menjanakan keuntungan bersih sejumlah RM16.85 setahun bagi setiap RM100.00 dalam ekuiti pemegang saham dari tahun 2009 sehingga tahun 2018.

Nota:
ROE = (Untung Bersih / Ekuiti Pemegang Saham) x 100%

6. Top Glove Kukuh Daripada Segi Pengurusan Aliran Tunai

Sepanjang tempoh 10 tahun yang lalu, Top Glove telah menjana sebanyak RM3.03 bilion dalam aliran tunai operasi, RM192.0 juta dalam penjanaan ekuiti, dan RM1.67 bilion dalam pinjaman bersih. Daripada jumlah itu, ia telah:

– Melabur RM 2.26 bilion ke Capital Expenditures (CAPEX)
– Melabur RM 1.27 bilion untuk membeli Aspion Sdn Bhd (Nota 8)
– Membayar dividen RM 1.16 bilion ke pemegang sahamnya.

Top Glove telah mengekalkan baki tunainya dalam lingkungan RM100-RM200 juta setahun untuk tempoh 10 tahun. Ini membuktikan bahawa ia bijaksana daripada segi penjanaan aliran tunai operasi, membuat pelaburan untuk meningkatkan perolehan dan keuntungan, dan berupaya untuk membayar dividen secara konsisten kepada pemegang sahamnya bagi jangka masa yang panjang.

Sumber: Laporan Tahunan Top Glove

7. Kedudukan Kewangan Top Glove Stabil

Pada 30 November 2018, Top Glove telah mencatatkan RM1.46 bilion dalam liabiliti bukan semasa dan sejumlah RM2.48 bilion dalam ekuiti pemegang saham. Maka, gearing ratio Top Glove ialah 59%. Kini, Top Glove telah merekodkan RM1.65 juta dalam aset semasa dan RM1.42 juta dalam liabiliti semasa. Maka, nisbah semasanya ialah 1.16.

Nota:
Gearing Ratio
= (Liabiliti Bukan Semasa / Ekuiti Pemegang Saham) x 100%

Nisbah Semasa
= Aset Semasa / Liabiliti Semasa

8. Pelan Pertumbuhan Terkini

Top Glove telah mengemukakan pelan pertumbuhan secara terperinci bagi dua tahun yang akan datang, iaitu bagi tahun 2019 dan 2020. Berdasarkan kepada jangkaan diberikan, Top Glove akan meningkatkan kapasiti penghasilan sarung tangan getah kepada 73.7 bilion setahun pada 2020.

No.

Kliang

Jenis

 

Glove

Jangka PelancaranKapasiti

 

Tahunan

Pengeluaran Semasa60.5 bilion
1F32 Fasa 1NitrilAwal 20192.2 bilion
2F32 Fasa 2NitrilAkhir 20191.2 bilion
3F33 Blok BaruNitrilAwal 20191.2 bilion
4F5A Blok BaruNitrilAkhir 20192.0 bilion

5

F8A Fasa 1 (Thailand)

Nitril / Getah Asli

Awal 2020

3.2 bilion

6F40 Fasa 2NitriTengah 20202.2 bilion
7F41 Fasa 1NitrilAkhir 20201.2 bilion
Pengeluaran pada 202073.7 bilion

Sumber: Laporan Tahunan 2018 Top Glove

9. Aspion Sdn Bhd

Top Glove telah membeli 100% pemegangan saham dalam Aspion Sdn Bhd dengan harga RM1.37 bilion. Aspion beroperasi daripada 3 buah kilang yang menghasilkan 1.5 bilion surgical gloves dan 3.1 bilion examination gloves setahun. Pembelian ini telah dimuktamadkan pada April 2018.

Tetapi, setelah ia mengambil alih Aspion; Top Glove mendapati ia telah ditipu oleh penjual Aspion Sdn Bhd. Kini, Top Glove mendakwa penjual Aspion di atas ‘penipuan atau salah nyata’ daripada pihak penjual Aspion dan penipuan ini telah menyebabkan kerugian sebanyak RM640.5 juta bagi Top Glove. Tuntutan dakwaan Top Glove ke atas penjual Aspion adalah sebanyak RM640.5 juta. Buat masa ini, perbicaraan mahkamah masih dijalankan dan keputusannya belum ditentukan.

10. P/E Ratio Terkini ialah 28.82

Setakat 13 Februari 2019, harga saham Top Glove ialah RM 4.90. Maka, P/E Ratio-nya ialah 28.82, berdekatan dengan P/E Ratio tertinggi 32.86 yang dicatatkan pada 31 Ogos 2018.

11. PEG Ratio Terkini ialah 2.62

Di nota 4, saya mendapati bahawa CAGR keuntungan bersih untuk Top Glove adalah 11.0%. Maka, PEG Ratio-nya ialah 2.62. Ini bermaksud, ia adalah ‘overvalued’ sebab PEG Ratio kini telah jauh melebihi 1.0.

12. P/B Ratio Terkini ialah 5.05

Pada 30 November 2018, Top Glove telah mencatat sebanyak RM0.97 dalam aset bersih sesaham. Maka, P/B Ratio-nya ialah 5.05. Ini adalah berhampiran dengan P/B Ratio tertinggi 5.99 pada masa 10 tahun.

13. Kadar Dividen Terkini ialah 1.73%

Pada tahun 2018, Top Glove telah membayar Dividend Per Share (DPS) sebanyak 8.50 sen. Maka, kadar dividen Top Glove ialah 1.73%. Ia ialah kadar dividen yang jauh lebih rendah jika dibandingkan dengan purata kadar dividen sebanyak 2.75% sepanjang tempoh 10 tahun tersebut.

Sudut Pandangan

Top Glove telah mencatatkan prestasi kewangan yang mantap sepanjang tempoh 10 tahun yang lalu. Oleh itu, harga saham Top Glove naik secara konsisten dan telah menjana kekayaan kepada para pemegang saham awal.

Buat masa sekarang, nilai saham Top Glove ialah:

  • Hampir Tertinggi P/E dan P/B Ratio
  • Lebih daripada 1.0 dari segi PEG Ratio
  • Kadar Dividen 1.73% setahun (kurang daripada 3% faedah fixed deposits)
  • Jadi, wajarkah melabur ke dalam saham Top Glove?

Tepuk dada, tanya selera.

Biodata Penulis

Ian Tai merupakan Pengasas portal saham Bursaking.com.my dan Editor di KCLau.com. Beliau juga merupakan Penyumbang Artikel kepada The Fifth Person, Value Invest Asia dan Small Cap Asia, laman-laman web saham terkemuka di Singapura. 

Artikel ini pada asalnya telah diterbitkan di dalam Bahasa Inggeris di The Fifth Person.

Baca juga :

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Faktor Yang Menyebabkan India Gagal Dalam Pasaran Industri Semikonduktor Dunia

Industri semikonduktor merupakan industri yang sangat penting dalam kehidupan moden pada hari ini. Disebabkan kepentingan industri ini, kita boleh melihat nilai pasaran dalam industri ini berjumlah $559 billion pada masa ini. Antara negara yang penting dalam menghasilkan semikonduktor dunia ini adalah Amerika Syarikat, China, Jepun, Taiwan dan juga Korea Selatan.

Walaupun begitu, hanya Amerika Syarikat, Jepun, Taiwan dan Korea Selatan sahaja merupakan negara yang mampu menghasilkan semikoduktor berkualiti tinggi dalam peralatan elektronik yang diguna pakai seharian pada masa kini.

Sumber: Statista

Bagi China pula, negara itu merupakan pengguna semikondutor paling besar di dunia dan hanya mampu menghasilkan semikonduktor yang asas sahaja. Tetapi negara tersebut telah melaburkan sejumlah wang yang sangat besar dalam membangunkan industri semikonduktor mereka sendiri yang mana bakal mengugat pasaran yang dipegang oleh pemain industri ini terutamanya negara barat.

Selain China, India juga merupakan salah satu negara yang pernah cuba untuk menjadi pemain dalam industri semikonduktor dalam pasaran dunia. Tetapi setelah hampir tiga dekad mencuburi bidang ini, negara tersebut dilihat gagal dalam menghasilkan semikonduktor yang dapat bersaing di peringkat pasaran antarabangsa.

Perkembangan era semikonduktor ini bermula pada awal era 1960-an di Silicon Valley. Pada ketika itu, Syarikat Fairchild Semiconductor merupakan sebuah syarikat yang pertama menghasilkan cip secara komersial. Pada era tersebut mereka berlumba-lumba untuk membuka kilang semikonduktor di kawasan luar negara di mana negara Asia menjadi destinasi mereka. Pada ketika itu juga, syarikat semikonduktor di Amerika Syarikat melihat Asia sebagai destinasi yang baru kerana kebanyakan negara Asia baru sahaja merdeka dari penjajahan barat dan polisi mereka adalah mempelawa pelabur dari negara luar untuk memajukan negara mereka.

India dilihat salah satu negara yang mengamalkan dasar demokrasi di Asia tetapi melihat kepada keadaan politik dan karenah birokrasi yang tidak stabil, syarikat semikonduktor Amerika Syarikat tidak berani untuk melabur di India dan memilih Malaysia sebagai destinasi pelaburan mereka. India kemudian membangunakan industri semikonduktor mereka sendiri pada era 1980-an, pada ketika itu negara berada pada landasan yang betul bersaing dalam industri tersebut.

India telah menubuhkan pusat penyelidikan yang digelar sebagai SCL. Pada era tersebut, India bersaing bersama dengan Taiwan, Korea Selatan dan Jepun dalam membangunkan industri semikonduktor mereka. Negara yang baru sahaja membangunkan industri semikonduktor mereka pada ketika itu berada dalam fasa tidak jauh ketingalan dengan pelopor industri ini iaitu Amerika Syarikat. Pada ketika itu, kebanyakan mereka hanya ketinggalan sebanyak dua generasi dalam menghasilkan cip prosesor mereka sendiri.

Setelah tiga dekad, kini India telah dilihat ketinggalan sebanyak 12 generasi dalam industri ini. Taiwan dan Korea Selatan dilihat dapat bersiang hebat dalam menghsilkan cip untuk pasaran antarabangsa malah syarikat Taiwan, TSMC secara rasmi mampu mengatasi Intel dalam menghasilkan cip yang bersaing 5 nanometer yang mana pada ketika ini Intel tersepit dalam menghasilkan mikrocip bersaiz 14 nanometer.

Sumber: TF Post

Terdapat beberapa faktor mengapa India gagal membangunkan industri semikonduktor mereka sendiri. Jika dilihat tenaga kerja, mereka mampu untuk menghasilkan teknologi semikonduktor sekurang-kurang dapat bersaing dengan Jepun atau Korea Selatan tetapi mereka dilihat telah gagal dalam perlumbaan tersebut.

Punca paling utama adalah rasuah dikalangan pegawai kerajaan India. Rasuah dalam pentadbiran kerajaan menyebabkan syarikat yang dimiliki oleh kerajaaan gagal menghasilkan apa yang sepatutnya dilakukan oleh syarikat semikonduktor. Selain itu juga, ramai pakar-pakar yang terlibat dalam semikonduktor ini  tidak berminat untuk bekerja di syarikat milik kerajaan disebabkan perkara tersebut.

Paling penting dalam menghasilkan semikonduktor adalah bekalan air bersih yang sangat banyak. Bekalan air bersih di India masih lagi menjadi perkara utama dan masalah domestik bagi negara tersebut. Industri ini memerlukan bekalan air bersih yang sangat banyak bagi menjalankan aktiviti pengahsilan cip yang berkualiti tinggi.

Syarikat milik kerjaan itu tidak berjaya menghasilkan semikonduktor dalam pasaran dan hanya mendapat kontrak dari kerajaan untuk terus beroperasi. Kerugian dicatatkan setiap tahun menyebabkan syarikat tersebut dilihat gagal dalam industri yang penting di India.

Pada tahun 2021, nilai industri yang berkaitan dengan semikonduktor di India adalah sebanyak $27billion dan pada ketika ini negara tersebut masih lagi mengimport bekalan semikonduktor dari negara luar. Jika era 1980-an industri semikonduktor di India hanya ketingalan dua generasi berbanding negara barat, kini mereka telah ketinggalan sebanyak 12 generasi dalam perlumbaan untuk menghasilkan cip bertaraf dunia. Kini negara itu ingin kembali sekali lagi dalam penghasilan cip untuk bersaing dengan pasaran dunia.

Baca juga:

Bila dah dapat rentak dalam dunia pelaburan saham ini, mesti kita bersemangat nak capai tujuan utama kita iaitu nak menggandakan duit pelaburan. Betul tak?

Kalau nak jadi pelabur dan pedagang yang bijak memilih saham berkualiti tinggi, mestilah kena pandai kuasai teknik Analisis Fundamental dan Analisis Teknikal

Pernah dengar formula CANSLIM? Ala…formula popular yang pelabur serata dunia gunapakai. Formula best ini dicipta oleh pelabur tersohor dunia iaitu William J. O’Neil.

Kami juga menggunakan formula yang sama semasa nak pilih saham. Tapi kena fahamkan dulu. Lepas tu insha-Allah senang. Dalam ebook CANSLIM ini kami detailkan lagi ceritanya -> http://thekapital.my/Ebook-CANSLIM