Hartanah, Lifestyle

Kajian Menunjukkan Shah Alam Dan Bangi Merupakan Lokasi Yang Paling Ideal Untuk Diduduki

Seperti yang ramai sedia maklum, Shah Alam merupakan ibu negeri Selangor dan merupakan bandar terancang pertama di Lembah Klang yang terletak 25 kilometer dari pusat bandar Kuala Lumpur.

Shah Alam dibuka secara rasmi pada tahun 1963 sebagai alternatif pusat pentadbiran Selangor bagi menggantikan Kuala Lumpur yang mengalami kepadatan penduduk pada tahun 1 Februari 1974.

Baca : 5 Jenis Rumah Yang Rugi Jika Dibeli Tahun 2019

Sebelum kemerdekaan Malaysia, Shah Alam dikenali sebagai Sungai Renggam dan merupakan estet perladangan getah dan kelapa sawit dan dikenali sebagai Batu Tiga selepas kemerdekaan.

Nama Shah Alam diambil sempena nama bapa kepada Sultan Selangor ketika itu Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah yaqni Sultan Alam Shah.

Bangi Bandar Ilmu

Bangi merupakan sebuah bandar di dalam daerah Kajang di bawah Majlis Perbandaran Kajang dan merupakan pusat pendidikan yang turut dijoloki ‘bandar ilmu’ dek kewujudan Universiti Kebangsaan Malaysia, UNITEN dan Universiti Putra Malaysia.

Kewujudan pusat pendidikan antarabangsa menyebabkan kadar pendudukan di Bangi meningkat daripada pelajar warga asing dan pelajar warga tempatan.

Juga terletak 25 kilometer dari pusat bandar Kuala Lumpur, Bangi menempatkan pelbagai sekolah persendirian berteraskan aliran Arab untuk pelajar-pelajar Melayu.

Jadi, apa kaitannya kedua-dua bandar di Lembah Klang ini dengan lokasi yang sesuai untuk diduduki?

Baca : Harga Median Rumah Teres Di 8 Kawasan Lembah Klang Sepanjang Tahun 2019

Sebenarnya jika kita lihat persamaan di antara Bangi dan Shah Alam, kedua-dua bandar ini mempunyai pusat pendidikan antarabangsa, peluang pekerjaan dan merupakan bandar industri.

Tahukah anda, kewujudan peluang pekerjaan menyebabkan sebuah bandar itu sesuai untuk diduduki? Kerana apabila wujudnya peluang pekerjaan, maka pusat komersial akan wujud sekaligus mewujudkan banyak projek perumahan baru di sesebuah kawasan.

Baca : 4 Tips Beli Rumah Bawah Harga Pasaran

Jom kita lihat kenapa kajian menunjukkan Shah Alam & Bangi lokasi paling ideal untuk diduduki!

1. Bandar Industri

Semenjak tahun 1970-an lagi, Shah Alam telah menjadi bandar industri utama di Lembah Klang dengan kewujudan kilang INDKOM, Nestle, Hitachi, Japan Chemical, Panasonic, Pharmaniaga, Clipsal, Gardenia dan pelbagai lagi kilang-kilang industri dari luar negara.

Ini tidak termasuk kilang industri milikan Bumiputera yang banyak wujud di Seksyen 2, Seksyen 7 dan sebagainya.

Perkara sama juga berlaku di Bangi semenjak akhir 1980-an dan awal 1990-an apabila wujud kilang industri seperti Hosiden Electronics, Scotch, Denso, Sapura Industrial, Pharmaniaga, Sony, Ryoka dan banyak lagi.

Di antara sebab wujudnya pusat perindustrian di kedua-dua kawasan ini adalah kerana jaringan pengangkutan di mana terdapat KTM yang menghubungkan dua kawasan ini dengan Port Klang, selain daripada lebuhraya PLUS.

2. Peluang Pekerjaan

Semenjak Shah Alam dan Bangi menjadi pusat perindustrian antarabangsa, hampir 100,000 anak muda telah mengambil bahagian di dalam pelbagai jenis jawatan bagi mengisi kekosongan di kilang – kilang tersebut.

Ini tidak termasuk peluang pekerjaan dari syarikat milikan tunggal (enterprise) yang wujud akibat terdapatnya rantaian perindustrian di Shah Alam & Bangi.

Umum tahu bahawa kepesatan penduduk di Shah Alam & Bangi adalah gara-gara penawaran peluang pekerjaan dari syarikat perindustrian di kedua-dua buah kawasan.

3. Pusat Komersial

Dengan wujudnya jaringan pengangkutan dan peluang pekerjaan, maka banyaklah pusat komersial baru yang wujud di Shah Alam & Bangi.

Pusat komersial ini menempatkan pasaraya, kedai serbaneka, restoran, kedai cetak, kedai pakaian, bengkel servis kereta / motor dan pelbagai lagi perniagaan yang wujud.

Hari ini, terdapat 17 pusat beli belah dan 90 klinik dan pusat kesihatan di Shah Alam sahaja.

Rantaian ini hanya akan wujud apabila wujudnya peluang pekerjaan dan sistem pengangkutan yang baik; seperti Shah Alam & Bangi sungguhpun jaraknya dari pusat bandar memakan masa kurang lebih 30-40 minit.

Hartanah Shah Alam

Setakat tahun 2018 hingga tahun 2019, median harga rumah teres di Shah Alam adalah RM380,000 atau RM405/ kaki persegi.

Kawasan tumpuan yang paling dicari orang ramai dalam membeli rumah di Shah Alam adalah Seksyen 7, Taman Sri Muda dan Alam Impian.

Seksyen 7 merupakan lokasi terletaknya I-City, Universiti Teknologi Mara (UiTM) dan mempunyai akses lebuhraya Persekutuan & NKVE.

Taman Sri Muda ialah sebuah township yang terletak di kawasan perindustrian dan mampu diakses dengan KESAS & LKSA.

Alam Impian merupakan township terbaru yang siap pada Oktober 2019 yang lalu dan juga mampu diakses dengan lebuh raya Persekutuan, LKSA, KESAS, ELITE dan WCE.

Kewujudan kilang perindustrian, peluang pekerjaan, pusat pendidikan dan akses pengangkutan menyebabkan permintaan hartanah meningkat dengan mendadak di Shah Alam.

Hartanah Bangi

Manakala median harga rumah teres di Bangi pada tahun 2019 adalah RM499,500 atau 369/ kaki persegi.

Lokasi tumpuan orang ramai membeli rumah di Bangi adalah di Bandar Bukit Mahkota, Bangi, Seksyen 4 dan Taman Impian Putra.

Bangi mampu diakses dengan Kajang SILK, NKVE, SKVE dan Grand SAGA.

Terdapat 13 klinik atau pusat kesihatan, 1 pusat beli belah dan 31 projek perumahan terbaru.

Sungguhpun Shah Alam adalah jauh lebih baik berbanding Bangi, kewujudan pusat pendidikan antarabangsa, peluang pekerjaan dan kilang perindustrian menyebabkan Bangi lokasi ideal untuk didiami dan permintaan terhadap hartanah turut meningkat di Bangi.

Baca : 12 Lokasi Hotspot Pelaburan Hartanah di Malaysia

Artikel ini bukanlah menggalak anda membeli rumah di Shah Alam atau Bangi. Sebaliknya, menunjukkan kepada kita bahawa kewujudan peluang pekerjaan merupakan faktor pembangunan sebuah bandar sungguhpun terletak hampir 30KM dari pusat bandar Kuala Lumpur.

Apabila wujud aktiviti ekonomi di sesebuah kawasan, secara automatik permintaan rumah turut meningkat. Semoga harga rumah di Shah Alam & Bangi sentiasa terkawal dan kadar kenaikan tahunan berada dalam paras yang sihat.

Sumber Rujukan:

Previous ArticleNext Article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Dilema mahu membeli atau menyewa rumah

Memiliki rumah sejak sekian lama dianggap sebagai simbol kestabilan dan kejayaan hidup bagi rakyat Malaysia.

Tidak hairanlah ramai golongan muda merasakan mereka perlu membeli rumah secepat mungkin yang memaksa mereka menanggung komitmen pinjaman perumahan selama 30 hingga 40 tahun.

Namun, dalam cabaran kos sara hidup yang semakin meningkat, harga rumah yang terus berada di luar kemampuan sebahagian besar pembeli muda serta corak pekerjaan yang semakin dinamik, tiba masanya kita menilai semula maksud sebenar ‘seseorang itu ada rumah’.

Pada asasnya, rumah adalah tempat berteduh dan menyediakan keperluan asas untuk kediaman. Yang mustahak adalah ‘jaminan tempat kediaman dan kepentingan untuk mendiami’ yang lazimnya adalah melalui pemilikan tetapi boleh juga melalui penyewaan.

Bagi ramai golongan muda, terutamanya di peringkat awal kehidupan, menyewa boleh menjadi pilihan yang lebih praktikal dan fleksibel.

Ia membolehkan mereka mampu untuk menetap berhampiran tempat kerja, mengurus kewangan dengan lebih baik dan mengelakkan beban hutang jangka panjang sebelum benar-benar bersedia untuk membeli rumah sendiri.

Perubahan cara berfikir ini secara perlahan-lahan membuka ruang kepada perkembangan pasaran sewaan di Malaysia, termasuk kemunculan konsep ‘co-living’ atau kediaman bersama di dalam sebuah komuniti transit, serta juga konsep Rent-to-Own (RTO) atau Sewa-untuk-Beli.

Walaupun segmen ini masih kecil berbanding pasaran sewaan konvensional, ia semakin mendapat perhatian khususnya dalam kalangan generasi muda.

Konsep ‘co-living’ menawarkan bilik atau unit yang lengkap dengan perabot, tempoh sewaan yang lebih fleksibel serta kemudahan bersama yang diuruskan secara profesional.

Ia juga mengurangkan kos kemasukan (barrier of entry) kerana penyewa tidak perlu mengeluarkan perbelanjaan besar untuk membeli perabot atau menanggung pelbagai kos utiliti secara berasingan.

Bagi golongan belia dan profesional muda, pekerja kontrak serta mereka yang sering berpindah lokasi pekerjaan, ‘co-living’ menyediakan pilihan perumahan yang lebih mudah dan praktikal tanpa perlu membuat komitmen membeli rumah ketika pendapatan mereka, khususnya pendapatan boleh guna mereka masih sedang dibina dan deperkukuhi.

Namun begitu, terdapat beberapa cabaran yang perlu diatasi sekiranya pasaran sewaan ingin berkembang menjadi satu cabang penting dalam ekosistem perumahan negara.

Cabaran pertama ialah persepsi masyarakat. Budaya pemilikan rumah masih sangat kuat dan menyewa sering dianggap sebagai pilihan sementara atau petanda seseorang mencapai kestabilan kewangan.

Persepsi ini ada benarnya, tetapi ia juga mewujudkan tekanan sosial yang menyebabkan ramai membeli rumah lebih awal daripada kemampuan sebenar mereka ataupun menyebabkan kerakusan pasaran yang sehingga mengakibatkan tekanan mental dan emosi.

Hakikatnya, keperluan perumahan setiap individu berbeza mengikut peringkat kehidupan. Ada yang memerlukan fleksibiliti untuk berpindah mengikut kerjaya, manakala ada yang lebih selesa menangguhkan pembelian rumah sehingga kedudukan kewangan mereka lebih kukuh.

Oleh itu, menyewa tidak sepatutnya sewenang-wenangnya dilihat sebagai pilihan yang kurang baik sehingga dilihat sebagai stigma berbanding pemilikan rumah.

Cabaran kedua ialah pasaran sewaan negara yang masih belum matang dan terpasung. Sebahagian besar pasaran masih dikuasai oleh pemilik individu dengan standard pengurusan, syarat penyewaan dan kualiti penyelenggaraan yang berbeza-beza.

Keadaan ini menyebabkan pengalaman menyewa tidak seragam dan kadangkala menimbulkan ketidakpastian kepada penyewa dan juga pemilik rumah.

Cabaran ketiga pula ialah kekurangan rangka kerja perundangan yang menyeluruh untuk mengawal selia sektor sewaan kediaman.

Pelaksanaan dan penggubalan sebuah akta, seperti Akta Penyewaan Kediaman (RTA) yang satu ketika dahulu diusulkan tetapi tertangguh, perlu disegerakan bagi mewujudkan pasaran sewaan yang lebih teratur dan telus.

Sebuah akta yang khusus untuk regulasi pasaran penyewaan sektor kediaman ini berpotensi untuk menyediakan perlindungan yang lebih jelas kepada penyewa dan juga pemilik, memperkukuhkan mekanisme penyelesaian pertikaian serta meningkatkan keyakinan pelabur dan pengendali profesional dalam sektor perumahan sewaan.

Bagi akta sedemikian, keutamaan harus diberikan kepada pendekatan yang mesra penyewa, mesra pemilik dan mesra pelabur yang mengimbangi secara saksama kepentingan-kepentingan setiap pemegangtaruh untuk melahirkan satu persekitaran pasaran yang menang-menang.

Tumpuan juga harus diberikan untuk memperhalusi dan mengukuhkan konsep RTO atau Sewa-untuk-Beli sebagai salah satu langkah penyelesaian menang-menang.

Dalam jangka panjang, pembangunan pasaran sewaan yang lebih tersusun akan memberikan lebih banyak pilihan kepada rakyat.

Persediaan dan ketersediaan bakal pembeli rumah adalah berbeza-beza di dalam persekitaran yang mencabar dewasa ini di samping tekanan sosial berkenaan kemampuan dan pemilikan rumah idaman.

Walaupun apapun keadaannya, yang pasti adalah setiap individu dan isi rumah seharusnya mempunyai akses dan jaminan tempat kediaman yang selesa, mempunyai akses kepada kemudahan, selamat dan mampu dibayar mengikut keperluan serta kedudukan kewangan masing-masing.

Dalam hal ini, memperkukuhkan pasaran sewaan melalui konsep seperti RTO dan ‘co-living’ serta pemerkasaan rangka kerja perundangan berpotensi untuk melengkapkan ekosistem perumahan negara dengan menyediakan pilihan yang lebih pelbagai dan inklusif untuk rakyat Malaysia.

Penulis ialah Pengarah Kanan, Penyelidikan Hartanah Rahim & Co Chestertons

— Berita Harian