Kewangan

Bank Pusat Global Terpaksa Memotong Kadar Faedah

EzaAugust 23, 2019 8:27 amOctober 24, 2019

Sub Topik

Bank pusat Amerika Syarikat (Federal Reserve) seperti yang dijangka telah memotong kadar faedahnya sebanyak 25 mata asas pada bulan Julai yang lalu. Pemotongan ini adalah yang pertama sejak kemelesetan ekonomi lebih sedekad yang lalu dan seakan menunjukkan ‘kadar faedah rendah’ akan kekal dalam tempoh yang lama.

Tidak kurang juga yang meramalkan pemotongan kadar faedah sebanyak 50 mata asas dengan Presiden Donald Trump kerap memberi tekanan dan kritikan kepada Federal Reserve (The Fed) untuk melonggarkan dasar.

Bukan sahaja di Amerika Syarikat, bank pusat lain di dunia juga menurunkan kadar faedah mereka, contohnya Bank Negara Malaysia (BNM) yang telah menurunkan kadar OPR (Overnight Policy Rate) bulan Mei yang lalu. Bank pusat New Zealand (Reserve Bank of New Zealand) pula mengejutkan pemerhati pasaran apabila memotong kadar tunai (cash rate) sebanyak 50 mata asas kepada 1%. Terbaru, bank pusat India, Thailand dan Filipina juga telah menurunkan kadar faedah pada bulan ini.

Walaupun tidak semua bank pusat di dunia menurunkan kadar faedah, tetapi kesemuanya cenderung untuk melonggarkan dasar monetari untuk merancakkan pertumbuhan ekonomi masing-masing disebabkan aktiviti ekonomi yang semakin perlahan terutamanya China.

Isu Geopolitik Punca Pemotongan Kadar Faedah

Apabila meneliti perkembangan ekonomi sejak awal tahun 2018, kita bolehlah meletakkan puncanya kepada Presiden Donald Trump disebabkan dasar ekonomi yang terlalu melindungi (protectionism) ekonomi Amerika Syarikat. Hasilnya China dikenakan tarif import terhadap hampir kesemua eksportnya ke Amerika Syarikat. China pula tidak hanya berdiam diri dan menggunakan senjata perdagangannya menyerang semula ekonomi Amerika Syarikat.

Serangan AS tidak terhenti di situ sahaja, Zon-Eropah juga berhadapan dengan serangan perdagangan dan beberapa negara yang lain.

Hasilnya? Pertumbuhan ekonomi dunia semakin perlahan dan memberi kesan negatif kepada pasaran kewangan global. Lebih teruk lagi, ramai penganalisa yang menjangka kemelesetan ekonomi akan berlaku dalam tempoh terdekat.

Bank Pusat Terpaksa Melonggarkan Dasar

Menurut tinjauan yang dibuat terhadap pegawai kewangan di Amerika Syarikat pada Jun 2019, pertumbuhan ekonomi paling panjang dalam sejarah AS mungkin akan berakhir. Kebimbangan mereka terhadap ketidaktentuan ekonomi dan perang dagang berkemungkinan akan mengakhiri pertumbuhan positif sejak sedekad yang lalu.

Hampir separuh daripada mereka iaitu 48% daripada pegawai tinggi kewangan di Amerika Syarikat meramalkan kemelesetan akan berlaku pada pertengahan tahun 2020. Dan sebanyak 69% daripada mereka meramalkan pertumbuhan negatif akan bermula pada penghujung tahun hadapan.

Maka disebabkan kebimbangan inilah, bank-bank pusat di seluruh dunia cenderung untuk melonggarkan dasar monetari dengan menurunkan kadar faedah.

Memotong kadar faedah ke paras rendah dapat menurunkan kos pinjaman dan meningkatkan bekalan wang di dalam ekonomi yang mana bertujuan untuk meningkatkan aktiviti ekonomi di sesebuah negara. Kadar faedah yang rendah dapat memangkin pertumbuhan di mana pengguna dan perniagaan dapat berbelanja dan membuat pelaburan baru.

Cabaran Dalam Menurunkan Kadar Faedah

Lee Heng Guie pengarah Pusat Kajian Sosio-Ekonomi (SERC) berkata, “Dengan ketidaktentuan ekonomi global yang semakin meningkat disebabkan ketegangan perang perdagangan, kami menjangka kadar faedah global akan kekal rendah dalam tempoh 12 bulan akan datang untuk melindungi ekonomi daripada sebarang risiko yang mampu memberi kesan kepada ekonomi global.“

Ia relevan apabila mengatakan ekonomi dunia sudah terbiasa dengan ‘kadar faedah rendah’ sejak 10 tahun lalu yang banyak membantu pemulihan dan perkembangan ekonomi. Walaubagaimanapun, kadar faedah yang rendah dalam jangka panjang mempunyai kesan buruk kepada ekonomi itu sendiri.

Dengan keadaan semasa pasaran yang mudah terkesan, ia sebenarnya memberi tekanan kepada bank pusat. Bank pusat mempunyai beberapa alat yang boleh digunakan untuk merancakkan semula kegiatan ekonomi tetapi dengan keadaan fiskal dan hutang yang tinggi di sesetengah negara menyebabkan ia terdedah kepada risiko yang lain, demikian kata Lee Heng Guie.

Mitul Kotecha seorang penganalisa pasaran di bank pelaburan TD Securities pula berkata, ancaman terhadap ekonomi seperti perang dagang dan Brexit menyukarkan autoriti untuk hanya bergantung kepada dasar monetari.

“Pada pendapat saya, pemotongan kadar faedah akan membantu, tetapi sama ada ia mencukupi untuk melawan tekanan negatif dan pertumbuhan global yang perlahan masih menjadi perdebatan,” kata beliau kepada CNBC.

Dalam hal ini, dasar monetari juga perlu diimbangi dengan dasar fiskal oleh kerajaan dengan tambahan perbelanjaan ataupun pemotongan cukai.

Penganalisis ekonomi di Societe Generale, Kunal Kumar Kundu berkata; ia memerlukan dua perkara iaitu perbelanjaan kerajaan yang lebih besar dan kadar faedah rendah yang mana akan lebih efektif dalam menaikkan pertumbuhan dalam situasi semasa di mana perniagaan banyak terkesan oleh perang perdagangan AS-China.

Presiden The Fed cawangan Boston pula berpendapat bank pusat perlu berhati-hati dan tidak menurunkan kadar faedah terlalu rendah kerana ia akan menyebabkan pemilik rumah dan perniagaan mengambil hutang lebih banyak, seterusnya menjadikan kemelesetan lebih menyakitkan.

Ada benarnya apa yang dikatakan oleh Rosengren, dalam usaha merancakkan pertumbuhan ekonomi bank pusat akan membanjiri ekonomi dengan wang yang lebih murah melalui pemotongan kadar faedah. Murah di sini bermaksud, kos untuk meminjam daripada bank menjadi lebih murah.

Persoalannya sekarang bagaimana jika kemelesetan tetap berlaku walaupun dengan kadar faedah yang kekal rendah. Ini akan menyukarkan bank pusat kerana kekurangan alat dalam dasar monetari untuk menaikkan semula pertumbuhan ekonomi. Inilah cabaran besar kepada bank pusat pada hari ini berbanding sedekad yang lalu.

Sumber Rujukan:

Ditulis oleh Rolandshah Hussin, seorang pelabur runcit dalam pasaran kewangan. Beliau adalah graduan dari Fakulti Ekonomi dan Pentadbiran, Universiti Malaya dan kini memegang jawatan sebagai penganalisis konten di sebuah syarikat yang berpangkalan di China.

Previous ArticleDana RM1 Bilion Untuk Pembeli Rumah Pertama Bermula 1 SeptemberNext Article5 Ciri Utama Yang Membezakan Bilionaire Dengan Orang Biasa

Akhirnya Ada Parti Politik Berani Tunjuk Ke Mana Duit Kempen Mereka Pergi

Pak Teh2 days agoAugust 16, 2026

Parti BERSAMA sedang mendahului parti-parti lain dalam satu perkara yang jarang berlaku dalam politik Malaysia dengan mengemukakan data perbelanjaan pilihan raya kepada umum. Sumber: Malaysiakini – Bersama dedah belanja hampir RM800,000 kempen PRN Johor

Bagi sesetengah orang, mungkin ini sekadar laporan perbelanjaan kempen.

Tetapi kalau kita lihat dari sudut pelaburan dan kewangan, sebenarnya ada satu prinsip yang sangat mudah:

Kalau kita mahu orang percaya dan memberikan duit kepada kita, kita perlu bersedia untuk menunjukkan bagaimana duit itu diuruskan.

Bayangkan kita mahu melabur RM100,000 dalam sebuah syarikat.

Kita tentu mahu tahu berapa hasil syarikat, berapa kos operasi, berapa hutang, berapa keuntungan dan bagaimana pengurusan menggunakan wang syarikat.

Kalau pengurusan syarikat berkata,

“Percayalah. Kami akan urus duit dengan baik.”

Tetapi apabila kita minta penyata kewangan, mereka enggan tunjukkan, kita sendiri mungkin akan fikir dua tiga kali sebelum melabur.

Dalam pelaburan, ketelusan adalah sebahagian daripada kepercayaan.

Begitu juga dengan politik.

Dan di sinilah pendedahan BERSAMA menjadi menarik untuk diperhatikan.

Daripada jumlah perbelanjaan kepada sumber dana, rakyat diberikan peluang untuk melihat sendiri bagaimana wang kempen dikumpulkan dan dibelanjakan. Dalam penyata yang dilaporkan Malaysiakini, antara sumber dana ialah kutipan yuran keahlian, majlis makan malam pengumpulan dana dan sumbangan peribadi, manakala perbelanjaan termasuk deposit SPR, bahan kempen dan kerja pembersihan selepas kempen.

Patutkah ketelusan kewangan seperti ini menjadi satu standard baharu dalam politik Malaysia?

Menariknya, idea ketelusan kewangan politik ini bukanlah sesuatu yang baru. Pada 2012, Perdana Menteri ketika itu, Datuk Seri Najib Razak sendiri pernah mencadangkan supaya semua sumbangan kepada parti politik dimasukkan ke dalam akaun rasmi parti, disertakan resit dan akaun tersebut diaudit setiap tahun.

Lebih sedekad kemudian, isu yang sama masih relevan. Bezanya, kali ini kita mula melihat parti politik mengambil langkah untuk mendedahkan sendiri data perbelanjaan pilihan raya kepada umum.

1. Rakyat adalah penyumbang kepada sistem politik

Parti politik mungkin menerima sumbangan daripada individu atau organisasi, tetapi dalam konteks yang lebih luas, aktiviti politik akhirnya berkait dengan wang dan sumber awam.

Sebab itu rakyat mempunyai kepentingan untuk tahu bagaimana sesebuah parti menguruskan kewangan kempen mereka.

Kalau kita boleh meminta syarikat yang kita labur supaya telus, tidak salah untuk kita mengharapkan tahap ketelusan yang lebih tinggi daripada organisasi politik.

2. Duit yang masuk dan duit yang keluar perlu boleh dikesan

Dalam dunia kewangan, kita bukan hanya tengok jumlah duit.

Kita mahu tahu cash flow.

Berapa duit masuk?

Dari mana?

Berapa duit keluar?

Dibelanjakan untuk apa?

Siapa penerimanya?

Perkara yang sama boleh diaplikasikan kepada kewangan politik.

Apabila data perbelanjaan pilihan raya didedahkan, rakyat boleh mula melihat aliran wang tersebut, bukannya hanya mendengar dakwaan bahawa semuanya diuruskan dengan baik.

3. Ketelusan mengurangkan information asymmetry

Dalam pelaburan, ada masalah yang dipanggil information asymmetry.

Maksud mudahnya, pihak pengurusan mungkin mempunyai lebih banyak maklumat berbanding pelabur.

Sebab itu syarikat perlu menyediakan laporan kewangan supaya pelabur tidak membuat keputusan dalam keadaan terlalu banyak maklumat yang disembunyikan.

Politik pun sama.

Parti tahu berapa banyak duit yang mereka terima dan bagaimana ia dibelanjakan.

Rakyat pula hanya nampak kempen di luar.

Jadi apabila data kewangan dibuka, jurang maklumat antara parti dan rakyat dapat dikurangkan.

4. Rakyat boleh menilai kecekapan penggunaan wang

Dalam pelaburan, kita bukan sekadar bertanya:

“Berapa banyak duit syarikat belanjakan?”

Kita juga akan bertanya:

“Apa yang kita dapat daripada duit tersebut?”

RM1 juta dibelanjakan untuk pemasaran tetapi jualan tidak meningkat, kita akan mula persoalkan keberkesanannya.

Begitu juga perbelanjaan pilihan raya.

Apabila data tersedia, kita boleh mula bertanya:

Berapa kos kempen setiap kawasan? Berapa banyak dibelanjakan untuk media sosial? Berapa untuk logistik? Berapa untuk bahan kempen?

Ini membuka ruang untuk menilai kecekapan, bukan sekadar jumlah perbelanjaan.

5. Kita sebenarnya bukan pelik kalau melihat amalan ini di negara lain

Pendedahan kewangan politik bukan sesuatu yang asing di peringkat antarabangsa.

Di United Kingdom, Electoral Commission menerbitkan maklumat berkaitan sumbangan, pinjaman dan perbelanjaan parti politik serta calon kepada umum.

Di Amerika Syarikat, Federal Election Commission (FEC) pula menyediakan pangkalan data awam yang membolehkan orang ramai melihat maklumat kewangan kempen, termasuk sumbangan dan perbelanjaan calon serta jawatankuasa politik.

Di Australia, Australian Electoral Commission (AEC) juga mempunyai sistem funding and disclosure untuk meningkatkan ketelusan kewangan parti politik, calon dan pihak yang terlibat dalam pilihan raya.

Maknanya, idea untuk rakyat melihat money in dan money out dalam politik sebenarnya bukan sesuatu yang pelik.

Bezanya, di sesetengah negara ia merupakan sebahagian daripada sistem pendedahan yang diwajibkan dan diselia oleh badan pilihan raya.

Jadi kalau parti politik Malaysia mula mengambil inisiatif untuk membuka data kewangan mereka kepada umum, ia boleh dilihat sebagai satu langkah ke arah budaya politik yang lebih telus.

6. Boleh membina rekod kewangan yang boleh dibandingkan

Pelabur tidak menilai syarikat berdasarkan satu laporan sahaja.

Mereka melihat prestasi dari tahun ke tahun.

Begitu juga dengan parti politik.

Kalau setiap pilihan raya mereka mendedahkan data kewangan, lama-kelamaan akan wujud satu rekod yang boleh dibandingkan.

Berapa banyak dana diterima?

Berapa banyak yang dibelanjakan?

Adakah perbelanjaan semakin cekap?

Adakah kos kempen meningkat?

Adakah sumber pembiayaan berubah?

Ini menjadikan rakyat bukan sekadar pengundi, tetapi pihak yang boleh membuat penilaian berdasarkan data.

Sebab itu kami melihat pendedahan perbelanjaan pilihan raya sebagai satu langkah yang positif.

Bukan kerana mendedahkan data automatik bermaksud sesebuah parti itu lebih baik daripada parti lain.

Tetapi kerana ketelusan memberikan kita maklumat untuk membuat penilaian sendiri.

Dalam pelaburan, kita selalu diajar:

Jangan melabur hanya kerana percaya. Tengok laporan kewangan.

(Walaupun… tengok laporan kewangan pun belum tentu tak kena scam!)

Dalam politik pun mungkin prinsip yang sama patut digunakan:

Jangan hanya dengar janji. Tengok juga bagaimana wang diuruskan.

Kalau lebih banyak parti mula melakukan perkara yang sama, kita mungkin dapat membina satu budaya politik yang lebih matang di mana data kewangan menjadi sebahagian daripada akauntabiliti politik, bukan sesuatu yang perlu disembunyikan.

Kerana akhirnya, sama ada kita bercakap tentang melabur dalam sebuah syarikat atau memilih sebuah parti politik, prinsipnya hampir sama:

Beri kita data. Kemudian biar rakyat membuat penilaian.

Artikel Terkini

Social Connect