Kegawatan ekonomi telah tiba akibat daripada penularan virus COVID-19. Keadaan yang genting ini telah menyebabkan ekonomi dunia ‘crash’ dan tidak ada negara yang tidak terkesan dengan wabak ini.
Kegawatan ekonomi bukanlah perkara yang asing, kerana ianya merupakan kitaran yang berlaku setiap 10-12 tahun. Yang terakhir kita dapat merasai Krisis Kewangan Asia pada tahun 1998 dan Krisis Subprime pada tahun 2008.
Pad tahun 1987 pula, ekonomi meleset dipercayai disebabkan oleh sistem trading saham yang dikawal oleh komputer telah melakukan transaksi tanpa kawalan. Ini menyebabkan sesetengah saham dijual dengan jumlah yang banyak dan mengejut, sehingga menimbulkan panik dikalangan pelabur terutamanya pelabur jangka pendek.
Peristiwa ini dikenali sebagai Black Monday yang berlaku pada hari Isnin 19 Oktober 1987.
Walaupun ramai pelabur telah kehilangan duit pelaburan mereka pada Black Monday ini, seorang pelabur yang kurang dikenali berjaya membuat keuntungan luarbiasa. Beliau telah membuat short-selling terhadap mata wang New Zealand yang pada ketika itu mata wang tersebut saja baru didagangkan di dalam dunia Forex (Menggunakan dollar sebagai tambatan pada 4 Mac 1985).
Seorang pelabur yang dikenali sebagai Andrew Krieger telah melakukan pertaruhan terhadap mata wang New Zealand dan berjaya mendapat keuntungan sebanyak $300 juta.
Siapa Andrew Krieger Ni?
Andrew Krieger merupakan graduan Universiti Wharton School of Business yang terletak di Pennsylvania. Beliau mempunyi ijazah di dalam bidang Bahasa Sankrit dan juga Falsafah. Sesuatu yang pelik bagi seorang trader bertaraf dunia yang tidak mempunyai ijazah khusus di dalam bidang ekonomi.
Beliau kemudianya bekerja sebagai seorang trader di sebuah bank terkenal pada era tersebut iaitu Salomon Brothers yang merupakan sebuah bank pelaburan yang penting berpengkalan di New York pada ketika itu.
Nak baca pasal Wharton School of Business??…klik disini
Setelah beberapa lama bekerja di Salomon Brothers, Andrew Krieger telah berpindah ke bank yang lebih kecil iaitu Bankers Trust. Ketika di sini, beliau telah menununjukan prestasi yang begitu baik dengan menggunakan cara trading yang agresif.
Hanya 6 bulan di sana, beliau telah diberi peluang untuk menggunakan modal yang besar bagi menjalankan trading bagi pihak bank. Beliau menggunakan teknik trading yang agresif di dalam setiap trading yang dilakukanya. Dengan kepakaran yang dimilikinya itu, ianya telah memberi keyakinan yang tinggi kepadanya.
Pada era 1980-an, kebanyakan trader yang menjalankan trading untuk institusi kewangan diberi had limit sebanyak $50 juta setiap seorang.
Berlainan dengan Andrew Krieger yang mana pihak Bankers Trust telah memberi kepercayaan yang tinggi kepada beliau yang mana pihak bank telah memberi had limit sebanyak $700 juta.
Pada peristiwa Black Monday 1987 di mana kebanyakan pelabur Wall Street mengalami panik akibat Indeks Dow Jones telah jatuh lebih daripada 20% dalam masa sehari, iaitu jatuh sebanyak 508 mata.
Ramai pelabur yang panik telah menjual hampir kesemua saham mereka tetapi bagi Andrew Krieger, ia adalah peluang keemasan yang telah memberinya keuntungan yang besar.
Beliau melakukan pertaruhan terhadap mata wang New Zealand yang pada pendapatnya, mata wang tersebut mempunyai nilai yang lebih kukuh berbanding Dolar Amerika Syarikat pada ketika itu.
Disebabkan tindakan beliau itu, ianya telah memberi pulangan yang sangat memberangsakan dengan mengaut keuntungan sebanyak $300 juta.
Semua yang dilakukan oleh Andrew Krieger bukanlah merupakan tindakan yang tidak berilmu, sebaliknya ianya merupakan strategi yang telah lama beliau kaji dan menunggu masa yang sesuai. Selain daripada itu, kawalan emosi juga sangat penting di dalam melakukan trading pada skala yang besar.
Trading yang dilakukan oleh Andrew Krieger ini berjaya kerana beliau mempunyai ilmu Fundamental Analysis yang cukup kuat. Kebanyakan trader pada hari ini kurang peka mengenai ilmu Fundamental Analysis dan hanya fokus kepada ilmu Technical Analysis.
Setahun selepas peristiwa tersebut iaitu pada tahun 1988, beliau telah berhenti kerja daripada Bankers Trust dan membina kerjaya yang cemerlang dengan lagenda yang terkenal, iaitu George Soros.
Pengarajan yang boleh diambil adalah memastikan kita mempunyai ilmu yang secukupnya sebelum membuat sebarang tindakan untuk melabur. Kita juga mesti berpegang dengan pepatah, ‘High risk high return’. Kalau tak mampu nak menanggung kerugian yang besar, jangan mengambil risiko yang tinggi.
Hampir setiap ketua keluarga mempunyai bajet yang cukup terperinci untuk perlindungan kesihatan samada menerusi insurans atau takaful.
Di Majalah Labur, kami percaya ramai pembaca setia kami rata-rata bersetuju yang sejumlah 5% – 15% dari gaji bulanan adalah amaun yang cukup sihat untuk perlindungan kesihatan.
Akan tetapi, ada satu perkara yang sering tidak mempunyai bajet khusus: pemeriksaan kesihatan berkala.
Kita lebih mudah menyediakan RM200 untuk membaiki sesuatu selepas rosak berbanding memperuntukkan sejumlah wang untuk memastikan masalah itu dapat dikenal pasti lebih awal.
Dalam kewangan peribadi, cara berfikir seperti ini mungkin kelihatan kecil. Tetapi apabila melibatkan kesihatan, penangguhan boleh membawa kepada keadaan yang memerlukan lebih banyak masa, rawatan dan perbelanjaan.
Sebab itu preventive healthcare wajar dilihat sebagai sebahagian daripada perancangan kewangan keluarga, bukan sekadar perbelanjaan tambahan.
Ada bajet insurans. Bagaimana dengan bajet kesihatan?
Insurans atau takaful penting untuk melindungi kewangan apabila berlaku keadaan yang memerlukan rawatan atau kemasukan ke hospital.
Tetapi perlindungan kewangan tidak semestinya bermaksud kita tidak perlu menyediakan bajet untuk penjagaan kesihatan rutin.
Kementerian Kesihatan Malaysia sendiri menyediakan perkhidmatan saringan kesihatan untuk mengenal pasti faktor risiko, memberi nasihat pengurusan risiko dan membuat rujukan lanjut jika diperlukan.
Pada asasnya, terdapat perbezaan antara:
“Saya mempunyai perlindungan jika sesuatu berlaku”
dengan
“Saya memperuntukkan wang untuk mengetahui keadaan kesihatan saya secara berkala.”
Kedua-duanya memainkan peranan yang berbeza dalam perancangan kewangan kesihatan.
Kesilapan ibu bapa : tunggu anak sakit baru bawa berjumpa doktor gigi
Perkara ini lebih mudah berlaku dalam kalangan ibu bapa. Anak tidak mengadu sakit, jadi pemeriksaan ditangguhkan. Gigi susu pula dianggap tidak begitu penting kerana akhirnya akan tanggal.
Apabila sakit mula berlaku, barulah ibu bapa mencari rawatan. Masalahnya, ketiadaan sakit tidak semestinya bermaksud tiada masalah.
Masalah ini yang cuba diketengahkan oleh Dr. A’tikah U’zed (Doktor Gigi di Klinik Pergigian Aesira) yang melihat ada keperluan untuk ibu bapa di Malaysia mengkhususkan wang untuk rawatan gigi anak mereka atau mereka sendiri!
Penegasan ini nampak ada intinya selepas kami melihat bahawa data National Oral Health Survey of Adults (NOHSA) 2020 menunjukkan ;
“Prevalens karies dalam kalangan rakyat Malaysia berumur 15 tahun ke atas ialah 85.1%, manakala dalam kumpulan umur 15–19 tahun pun prevalensnya masih 51.7%. Dalam kalangan orang dewasa yang mempunyai gigi, 40.7% mempunyai keperluan rawatan restoratif, 28.9% keperluan cabutan dan 4.5% keperluan rawatan endodontik.”
Masalah gusi juga tidak semestinya bermula dengan kesakitan.
NOHSA 2020 mendapati hanya 5.1% populasi bergigi mempunyai periodontium yang sihat, sementara 38.2% mempunyai periodontitis. KKM turut menerangkan bahawa penyakit periodontal boleh tidak disedari kerana pada peringkat awal ia boleh berlaku tanpa sakit.
Ini menjadikan pemeriksaan berkala satu perkara yang relevan bukan sahaja kepada kesihatan, tetapi juga kepada cara keluarga merancang perbelanjaan.
Kos rawatan gigi sebenarnya boleh dilihat sebagai kos tahunan
Bil
Rawatan
Anggaran kos
Kekerapan /
Perspektif
1
Konsultasi & pemeriksaan gigi
RM30–RM100
6–12 bulan / mengikut risiko
Kos asas untuk mengetahui keadaan gigi sebelum membuat keputusan rawatan
2
X-ray gigi kecil (periapikal/bitewing)
RM30–RM80
Jika diperlukan doktor
Membantu melihat masalah yang tidak jelas melalui pemeriksaan biasa
3
X-ray panoramic (OPG)
RM80–RM200
Jika diperlukan
Biasanya untuk penilaian keseluruhan rahang, gigi bongsu atau perancangan tertentu
4
Scaling & polishing
RM80–RM250
Mengikut keadaan gigi/gusi
Penjagaan berkala yang boleh dimasukkan dalam bajet pergigian tahunan
5
Rawatan fluorida
RM50–RM120
Berdasarkan risiko, terutama kanak-kanak
Preventive care yang boleh dirancang lebih awal
6
Fissure sealant
±RM50–RM100/gigi
Terutama gigi tertentu kanak-kanak
Perbelanjaan pencegahan yang dibuat berdasarkan penilaian doktor
7
Tampalan gigi
RM80–RM300/gigi
Apabila terdapat karies
Contoh kos rawatan yang mungkin timbul selepas pemeriksaan
8
Cabutan gigi biasa
RM80–RM300/gigi
Jika gigi tidak dapat dikekalkan / perlu dicabut
Kos meningkat berbanding penjagaan rutin apabila masalah memerlukan prosedur
9
Rawatan saluran akar (root canal)
±RM600–RM2,000/gigi
Untuk gigi dengan masalah pulpa tertentu
Contoh bagaimana rawatan boleh menjadi lebih kompleks dan memerlukan bajet lebih besar
10
Pembedahan gigi bongsu
±RM800–RM2,500/gigi
Jika impaksi/kerumitan memerlukan pembedahan
Contoh kos prosedur yang lebih besar dan sukar dirancang sebagai perbelanjaan rutin
“Berapa bajet saya perlu sediakan setiap tahun untuk penjagaan gigi?”
Ini tidak bermaksud seseorang perlu menjalani rawatan setiap tahun.
Sebaliknya, bajet tersebut boleh merangkumi pemeriksaan, penjagaan pencegahan dan rawatan yang diperlukan berdasarkan penilaian doktor gigi.
Kekerapan pemeriksaan pula bukan satu angka yang wajib sama untuk semua orang. Sesetengah individu mungkin memerlukan pemeriksaan lebih kerap berdasarkan risiko karies, keadaan gusi, sejarah rawatan dan faktor kesihatan lain.
Matlamatnya ialah tidak menunggu sehingga keadaan menjadi kecemasan sebelum mula merancang.
Contohnya, gigi jarang bukan semata-mata soal kosmetik
Ambil contoh diastema, atau gigi jarang.
Menurut Dr. A’tikah U’zied, diastema ialah ruang antara dua gigi yang paling kerap dilihat pada gigi hadapan atas.
Ia boleh berkait dengan saiz gigi berbanding rahang, faktor struktur semula jadi atau tabiat tertentu. Antara perkara yang boleh diperhatikan ialah ruang yang jelas antara gigi atau ruang yang semakin melebar.
Tetapi apabila ibu bapa atau individu menyedari perubahan pada kedudukan atau jarak gigi, pemeriksaan memberikan peluang untuk menentukan sama ada ia sekadar variasi normal atau sesuatu yang memerlukan pemantauan atau rawatan.
Inilah konsep financial planning yang sering terlepas pandang.
Pemeriksaan bukan bermaksud kita sudah bersetuju untuk menjalani rawatan.
Pemeriksaan bermaksud kita mendapatkan maklumat terlebih dahulu.
Dengan maklumat itu, keluarga boleh membuat keputusan tentang apa yang perlu dilakukan, bila ia perlu dilakukan dan bagaimana perbelanjaannya boleh dirancang.
Jadi, enam bulan atau setahun sekali?
Jawapannya bergantung kepada individu.
Jadual pemeriksaan gigi sepatutnya mengambil kira keadaan gigi dan gusi, tahap risiko, umur, sejarah rawatan serta penilaian doktor gigi.
Bagi sesetengah orang, pemeriksaan enam bulan sekali mungkin sesuai. Bagi yang lain, doktor mungkin mencadangkan sela masa yang berbeza.
Yang penting ialah jangan menjadikan “tidak sakit” sebagai satu-satunya ukuran untuk menentukan sama ada pemeriksaan diperlukan.
Konsep yang sama digunakan dalam kesihatan secara umum. KKM menerangkan bahawa saringan kesihatan bertujuan membantu mengenal pasti faktor risiko dan penyakit lebih awal supaya pengurusan dapat dimulakan.
Bagaimana keluarga boleh masukkan kesihatan dalam financial planning?
Satu pendekatan mudah ialah membahagikan perancangan kepada beberapa lapisan:
Pertama, perlindungan. Insurans atau takaful untuk risiko kesihatan yang besar, mengikut kemampuan dan keperluan keluarga.
Kedua, dana kecemasan. Simpanan tunai untuk perbelanjaan kesihatan atau kecemasan yang tidak dirancang.
Ketiga, preventive healthcare. Bajet tahunan untuk pemeriksaan dan saringan yang bersesuaian dengan umur serta faktor risiko.
Keempat, penjagaan rutin. Termasuk pergigian dan keperluan kesihatan lain yang boleh dijangka.
Dengan cara ini, kesihatan tidak hanya muncul dalam bajet apabila sesuatu sudah berlaku.
Kesihatan juga perlukan bajet sebelum ia menjadi kecemasan
Financial planning yang baik bukan sekadar mempunyai wang apabila berlaku masalah.
Ia juga tentang mengetahui perbelanjaan yang boleh dijangka, menyediakan ruang untuk penjagaan berkala dan membuat keputusan berdasarkan maklumat sebelum keadaan menjadi mendesak.
Pemeriksaan kesihatan tidak menjamin seseorang akan terlepas daripada penyakit atau rawatan mahal. Begitu juga pemeriksaan gigi tidak menjamin seseorang tidak akan memerlukan prosedur kompleks pada masa hadapan.
Namun, pemeriksaan memberikan sesuatu yang penting dalam perancangan kewangan:
maklumat lebih awal.
Dan maklumat lebih awal memberikan keluarga peluang untuk membuat keputusan dengan lebih tenang, sama ada perlu merawat sekarang, memantau dahulu atau menyediakan bajet untuk rawatan pada masa akan datang.
Jadi, apabila menyediakan bajet keluarga untuk tahun hadapan, jangan hanya tanya:
“Berapa saya perlu simpan kalau saya jatuh sakit?”
Tanya juga:
“Berapa yang saya sanggup peruntukkan untuk mengetahui keadaan kesihatan saya sebelum ia menjadi kecemasan?”
Kerana dalam pengurusan kewangan kesihatan, bil rawatan bukan satu-satunya kos yang perlu difikirkan.
Masa, ketidakselesaan, kehilangan produktiviti dan keputusan yang dibuat ketika keadaan sudah mendesak juga mempunyai nilai.
Preventive healthcare bukan tentang berbelanja sebanyak mungkin untuk kesihatan.
Ia tentang merancang supaya kesihatan tidak menjadi kejutan kewangan kepada keluarga.
Artikel ini bertujuan memberikan maklumat umum dan bukan pengganti nasihat doktor atau doktor gigi. Keperluan pemeriksaan, saringan dan rawatan berbeza mengikut keadaan individu.
